مجموعه فرهنگی {الصادقـِـین}

علیهمـم السلـام - آبـادان

۱۳ مطلب با موضوع «ائمه (علیهم السلام)» ثبت شده است

ثواب سلام دادن به امام حسین علیه السلام بعد نوشیدن آب

(ثواب مَن شَرِب الماءَ وذَکر الحسین علیه السلام ولعنَ قاتلَه )


مستند حدیث در سایز بزرگ :
  جهت دریافـت کلیـک نمائید.
حجم: 1.76 مگابایت



حدَّثنی محمّد بن جعفر الرَّزَّاز الکوفیُّ ، عن محمّد بن الحسین ، عن الخشّاب ، عن علیِّ بن حَسّان ، عن عبدالرَّحمن بن کثیر ، عن داودَ الرَّقّیّ « قال : کنت عند أبی عبدالله علیه‌السلام إذ استسقى الماءَ ، فلمّا شربه رأیته قد استعبر واغْرَورَقتْ عَیناه بدُمُوعِه ، ثمَّ قال لی : یا داودُ لعن الله قاتل الحسین ، فما مِن عبدٍ شرب الماءَ فذکر الحسین علیه‌السلام ولعنَ قاتله إلاّ کتب الله له مائة ألف حَسَنةٍ ، وحطّ عنه مائة ألف سیّئةٍ ، ورفع له مائة ألف درجةٍ ، وکأنّما أعتق مائة ألف نَسَمةٍ ، وحَشَره الله تعالى یوم القیامة ثلجَ الفُؤاد[أی مطمئنّة] ».


* حتما تصویر را دریافت نمائید.


کامل الزیارات / باب 34/ ص212 / ح1

  • ۰ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • يكشنبه ۳۰ مهر ۹۶

    شفا گرفتن عالم اهل سنت با تربت امام حسین (علیه السلام)

    شفا گرفتن عالم اهل سنت با تربت امام حسین (علیه السلام)

     


    سمعت أحمد یقول: سمعت أبا بکر یقول: سمعت الخلدی یقول:کَانَ فِیَّ جَرَبٌ عَظِیمٌ کَثِیرٌ، قَالَ: فَمَسَحْتُ بِتُرَابِ قَبْرِ الْحُسَیْنِ، قَالَ: فَغَفَوْتُ فَانْتَبَهْتُ، وَلَیْسَ عَلَیَّ مِنْهُ شَیْءٌ.


    ابو محمد خلدی ( از شیوخ و ائمه ی اهل سنت ) می گوید که بیماری پوستی شدیدی داشتم پس تربت قبر حسین را به پوستم کشیدم و بعد از آن خوابیدم.وقتی بیدار شدم اثری از بیماری نیافتم.


    الطیوریات ،ج3، ص912، ح847 / ط اضواء السلف

  • ۰ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • چهارشنبه ۲۶ مهر ۹۶

    مدارک قرآن خواندن سر مبارک امام حسین علیه السلام بر بالای نیزه

    آیا مدارک معتبری دالّ بر قرآن خواندن سر بریده امام حسین علیه السلام بر سر نیزه وجود دارد؟


    این که سر امام حسین علیه السلام بر سر نیزه قرآن خوانده است ، از ضروریات تاریخ است که هم علمای شیعه و هم علمای اهل سنت آن را به سند صحیح نقل کرده اند ؛

    1- از جمله شیخ مفید رحمت الله علیه در کتاب شریف و معتبر «الإرشاد» می نویسد :

    عن زید بن أرقم أنه قال : مر به علی وهو علی رمح وأنا فی غرفة ، فلما حاذانی سمعته یقرأ: (أم حسبت أن أصحاب الکهف والرقیم کانوا من آیاتنا عجبا) فقف - والله - شعری ونادیت: رأسک والله - یا ابن رسول الله - أعجب وأعجب .

    الإرشاد - الشیخ المفید - ج 2 - ص 117 - 118

    2- و نیز مرحوم محمد بن سلیمان الکوفی می نویسد :

    [حدثنا] أبو أحمد قال : سمعت محمد بن مهدی یحدث عن عبد الله بن داهر الرازی عن أبیه عن الأعمش : عن المنهال بن عمرو قال : رأیت رأس الحسین بن علی علی الرمح وهو یتلو هذه الآیة : *(أم حسبت أن أصحاب الکهف والرقیم کانوا من آیاتنا عجبا)* [ 9 / الکهف: 18 ] فقال رجل من عرض الناس: رأسک یا ابن رسول الله أعجب ؟ .

    مناقب الإمام أمیر المؤمنین (ع) - محمد بن سلیمان الکوفی - ج 2 - ص 267 .

    3- همچنین ابن حمزه طوسی می نویسد :

    عن المنهال بن عمرو ، قال : أنا والله رأیت رأس الحسین صلوات الله علیه علی قناة یقرأ القرآن بلسان ذلق ذرب یقرأ سورة الکهف حتی بلغ: *(أم حسبت أن أصحاب الکهف والرقیم کانوا من آیاتنا عجبا)* فقال رجل : ورأسک - والله - أعجب یا ابن رسول الله من العجب . 274 / 2 -

    وعنه ، قال : أدخل رأس الحسین صلوات الله علیه دمشق علی قناة ، فمر برجل یقرأ سورة الکهف وقد بلغ هذه الآیة * (أم حسبت أن أصحاب الکهف والرقیم کانوا من آیاتنا عجبا)* فأنطق الله تعالی الرأس ، فقال : أمری أعجب من أمر أصحاب الکهف والرقیم .

    الثاقب فی المناقب - ابن حمزة الطوسی - ص 333 .

    4-  و قطب الدین راوندی نیز می نویسد :

    عن المنهال بن عمرو قال : أنا والله رأیت رأس الحسین علیه السلام حین حمل وأنا بدمشق ، وبین یدیه رجل یقرأ الکهف ، حتی بلغ قوله : (أم حسبت أن أصحاب الکهف والرقیم کانوا من آیاتنا عجبا)، فأنطق الله الرأس بلسان ذرب ذلق ، فقال : أعجب من أصحاب الکهف قتلی وحملی .

    الخرائج والجرائح - قطب الدین الراوندی - ج 2 - ص 577 .

    5-  و ابن شهر آشوب می نویسد :

    روی أبو مخنف عن الشعبی انه صلب رأس الحسین بالصیارف فی الکوفة فتنحنح الرأس وقرأ سورة الکهف إلی قوله : (انهم فتیة آمنوا بربهم وزدناهم هدی فلم یزدهم إلا ضلالا) . وفی أثر انهم لما صلبوا رأسه علی الشجرة سمع منه : (وسیعلم الذین ظلموا أی منقلب ینقلبون) . وسمع أیضا صوته بدمشق یقول : لا قوة إلا بالله . وسمع أیضا یقرأ : (ان أصحاب الکهف والرقیم کانوا من آیاتنا عجبا) ، فقال زید بن أرقم : أمرک أعجب یا ابن رسول الله .

    مناقب آل أبی طالب - ابن شهر آشوب - ج 3 - ص 218 .

    6- و علی بن یونس عاملی می نویسد :

    قرأ رجل عند رأسه بدمشق (أم حسبت أن أصحاب الکهف والرقیم کانوا من آیاتنا عجبا) فأنطق الله الرأس بلسان عربی : أعجب من أهل الکهف قتلی وحملی .

    الصراط المستقیم - علی بن یونس العاملی - ج 2 - ص 179

    7-  و سید هاشم البحرانی نیز می نویسد :

    فوقفوا بباب بنی خزیمة ساعة من النهار ، والرأس علی قناة طویلة ، فتلا سورة الکهف ، إلی أن بلغ فی قراءته إلی قوله تعالی : *(أم حسبت أن أصحاب الکهف والرقیم کانوا من آیاتنا عجبا)* . قال سهل : والله إن قراءته أعجب الأشیاء .

    مدینة المعاجز - السید هاشم البحرانی - ج 4 - ص 123

    8- مرحوم علامهء مجلسی رحمت الله علیه در کتاب شریف بحار الأنوار ، بابی را به همین مطلب اختصاص داده است .                                                                        بحار الأنوار - العلامة المجلسی - ج 45 - ص 121

    * و از علمای اهل سنت ، «ابن عساکر» در کتاب «تاریخ مدینه دمشق» می نویسد :

    نا الأعمش نا سلمة بن کهیل قال رأیت رأس الحسین بن علی رضی الله عنهما علی القناة وهو یقول "فسیکفیکهم الله وهو السمیع العلیم" .

    تاریخ مدینة دمشق - ابن عساکر - ج 22 - ص 117 - 118 .

    و محقق کتاب در پاورقی آن می نویسد :

    وزید بعدها فی م : قال أبو الحسن العسقلانی : فقلت لعلی بن هارون انک سمعته من محمد بن أحمد المصری ، قال : الله انی سمعته منه ، قال الأنصاری فقلت لمحمد بن أحمد : الله انک سمعته من صالح ؟ قال : الله إنی سمعته منه ، قال جریر بن محمد : فقلت لصالح : الله انک سمعته من معاذ بن أسد ؟ قال : الله انی سمعته منه ، قال معاذ بن أسد : فقلت للفضل : الله انک سمته من الأعمش ؟ فقال : الله انی سمعته منه ، قال الأعمش : فقلت لسلمة بن کهیل : الله انک سمعته منه ؟ قال : الله انی سمعته منه بباب الفرادیس بدمشق ؟ مثل لی ولا شبه لی ، وهو یقول : (فسیکفیکهم الله وهو السمیع العلیم) .

    و همچنین ابن عساکر در جائی دیگر از همین کتاب می نویسد :

    عن المنهال بن عمرو قال أنا والله رأیت رأس الحسین بن علی حین حمل وأنا بدمشق وبین یدی الرأس رجل یقرأ سورة الکهف حتی بلغ قوله تعالی " أم حسبت أن أصحاب الکهف والرقیم کانوا من آیاتنا عجبا " قال فأنطق الله الرأس بلسان ذرب فقال أعجب من أصحاب الکهف قتلی وحمل .

    تاریخ مدینة دمشق - ابن عساکر - ج 60 - ص 369 - 370 .

    بنابراین ، با این همه مدارک معتبری که در این باره وجود دارد ، شکی در صحت خبر قرآن خواندن سر مبارک امام حسین علیه السلام باقی نمی ماند .

    به دلیل طولانی نشدن و نیز اتقان مطلب ، اصل متن عربی روایات آورده است ؛ ترجمه آن برعهده خواننده گرامی.

     

     و آخر دعوانا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِین

     

     

     

     

  • ۰ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • چهارشنبه ۲۶ مهر ۹۶

    عزاداری پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) برای حضرت حمزه (علیه السلام)

    عزاداری پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) برای حضرت حمزه (علیه السلام)

     

    ابن مسعود صحابی رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در کتاب شرح مسند ابی حنیفه می گوید:


    وعن ابن شاذان من حدیث ابن مسعود رضی الله عنه : ما رأینا رسول الله صلى الله علیه وسلم باکیا قط أشد من بکائه على حمزة رضی الله عنه ، وضعه فی القبلة ، ثم وقف على جنازته ، وأنحب حتى نشغ ، أی شهق ، حتى بلغ به لغشی من البکاء یقول : یا حمزة یا عم رسول الله وأسد رسوله : یا حمزة یا فاعل الخیرات ، یا حمزة یا کاشف الکرب ، یا حمزة یا ذاب عن وجه رسول الله صلى الله علیه وسلم ، وکان صلى الله تعالى علیه وسلم إذا صلى على جنازة ....



    ما ندیدیم که پیغمبر اکرم صلی الله علیه و اله برای کسی گریه کند، آن چنانکه برای حمزه گریه می‌کرد. وقتی نبی مکرم با جنازه حضرت حمزه علیه السلام مواجه شد: او را طرف قـِبله قرار داد و رو به روی جنازه،  با سوز و آناله کرد، نبی گرامی صلی الله علیه و اله ز شدت گریه و مصیبت افتاد و غش کرد و می‌فرمود: ای عموی رسول خدا صلی الله علیه و اله و شیر رسول خدا صلی الله علیه و اله ، یا حمزه. ای انجام دهنده کارهای خیر ، ای برطرف کننده غم ها ،ای کسی که فدایی رسول خدا صلی الله علیه و اله بودی...

     شرح مسند أبی حنیفة، ج1، ص526 

     

    * سوال از وهابیت:

    اگر گریه و عزاداری برای اموات شرک است ، پس چرا حضرت رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) برای عمویش عزاداری کرد؟

     

  • ۰ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • سه شنبه ۱۸ مهر ۹۶

    بی تابی و ناله ی پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) در مصیبت امام حسین (علیه السلام)

    خبر دادن جبرئیل از شهادت امام حسین (علیه السلام) و بی تابی و ناله ی پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) در مصیبت امام حسین (علیه السلام)

     

    در روایتی با سند صحیح ، امام صادق علیه السلام می فرمایند : 

     

    حَدَّثَنِی أَبِی رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى قَالَ حَدَّثَنِی سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِی خَلَفٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنِ النَّضْرِ بْنِ سُوَیْدٍ عَنْ یَحْیَى الْحَلَبِیِّ عَنْ هَارُونَ بْنِ خَارِجَةَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ جَبْرَئِیلَ ع أَتَى رَسُولَ اللَّهِ ص وَ الْحُسَیْنُ ع یَلْعَبُ بَیْنَ یَدَیْهِ فَأَخْبَرَهُ أَنَّ أُمَّتَهُ سَتَقْتُلُهُ قَالَ فَجَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ ص فَقَالَ أَ لَا أُرِیکَ التُّرْبَةَ الَّتِی یُقْتَلُ فِیهَا قَالَ فَخَسَفَ مَا بَیْنَ مَجْلِسِ رَسُولِ اللَّهِ ص إِلَى الْمَکَانِ الَّذِی قُتِلَ فِیهِ الْحُسَیْنُ ع حَتَّى الْتَقَتَا الْقِطْعَتَانِ فَأَخَذَ مِنْهَا وَ دُحِیَتْ فِی أَسْرَعَ مِنْ طَرْفَةِ عَیْنٍ فَخَرَجَ وَ هُوَ یَقُولُ طُوبَى لَکِ مِنْ تُرْبَةٍ وَ طُوبَى لِمَنْ یُقْتَلُ حَوْلَکِ قَالَ وَ کَذَلِکَ صَنَعَ صَاحِبُ سُلَیْمَانَ تَکَلَّمَ بِاسْمِ اللَّهِ الْأَعْظَمِ فَخُسِفَ مَا بَیْنَ سَرِیرِ سُلَیْمَانَ وَ بَیْنَ الْعَرْشِ مِنْ سُهُولَةِ الْأَرْضِ وَ حُزُونَتِهَا- حَتَّى الْتَقَتِ الْقِطْعَتَانِ فاجْتَرَّ الْعَرْشَ قَالَ سُلَیْمَانُ یُخَیَّلَ إِلَیَّ أَنَّهُ خَرَجَ مِنْ تَحْتِ سَرِیرِی- قَالَ وَ دُحِیَتْ فِی أَسْرَعَ مِنْ طَرْفَةِ الْعَیْن‏.


    ابى بصیر، از حضرت ابى عبد اللَّه الصادق علیه السّلام نقل کرده که آن حضرت فرمودند جبرئیل علیه السّلام نزد پیامبر اکرم صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم آمد در حالى که امام حسین علیه السّلام در مقابل آن حضرت بازى مى‏کرد پس به رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم خبر داد که به زودی امّت شما حسین را خواهند کشت. امام صادق علیه السّلام مى‏فرمایند: پیامبر اکرم صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم از این خبر به جزع و ناله آمدند. جبرئیل علیه السّلام محضر مبارکش عرضه داشت: مایل هستید سرزمینى که حسین علیه السّلام در آن کشته مى‏شود به شما نشان دهم؟ امام صادق علیه السّلام مى‏فرماید : در این هنگام فاصله بین مکان رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم و جایى که حضرت سیّد الشّهداء علیه السّلام در آن کشته شدند فرو رفته بطورى که دو مکان مزبور با هم ملاقات کرده سپس حضرت مقدارى از تربت و خاک آن مکان را برداشتند و سریع‏تر از چشم به هم زدن زمین گسترده شد پس جناب رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم از آن مکان خارج شده در حالى که مى‏فرمودند : خوشا به تو از خاکى که داری، خوشا به حال کسى که در اطراف و حوالى تو کشته مى‏شود. امام صادق علیه السّلام مى‏فرمایند : صاحب و وزیر سلیمان نیز چنین کرد یعنى به کمک اسم اعظم بارى تعالى در زمین خسف پدید آورد و بین تخت سلیمان علیه السّلام و عرش فرو رفت و تمام پستى و بلندى‏هاى آن پائین رفت به طورى که این دو قطع از زمین (جاى تخت و عرش) با هم ملاقى شدند پس عرش چنان کشیده شد که تصوّر نمودم از زیر تخت من خارج گشت. امام صادق علیه السّلام مى‏فرمایند: سریع‏تر از چشم به هم زدن زمین گسترده شد

    .

    کامل الزیارات،ص127و128،ح1 ط نشر الفقاهة

  • ۰ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • سه شنبه ۱۸ مهر ۹۶

    نوحه خوانی اجنه برای امام حسین (علیه السلام)

    نوحه خوانی اجنه برای امام حسین (علیه السلام)

     



     

     

    میمونة،همسر پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) ،جن بر حسین نوحه خواند : 

    حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ، ثنا إِبْرَاهِیمُ بْنُ الْحَجَّاجِ، ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَمَّارٍ، عَنْ مَیْمُونَةَ، قَالَتْ: سَمِعْتُ الْجِنَّ تَنُوحُ عَلَى الْحُسَیْنِ.

     

    المعجم الکبیر للطبرانی،ج3،ص131،ح2868 ط مکتبة ابن تیمیة

  • ۰ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • سه شنبه ۱۸ مهر ۹۶

    خبر شهادت امام حسین (علیه السلام) از زبان امیرالمؤمنین (علیه السلام)

    خبر شهادت امام حسین (علیه السلام) از زبان امیرالمؤمنین (علیه السلام)


     

    حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ الْحَضْرَمِیُّ، ثنا عَبْدُ اللهِ بْنُ الْحَکَمِ بْنِ أَبِی زِیَادٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ یَحْیَى الصُّوفِیُّ، قَالَا: ثنا عُبَیْدُ اللهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِیلَ، عَنْ أَبِی إِسْحَاقَ، عَنْ هَانِی بْنِ هَانِی، عَنْ عَلِیٍّ رَضِی اللهُ عَنْهُ قَالَ : لَیُقْتَلَنَّ الْحُسَیْنُ قَتْلًا، وَإِنِّی لَأَعْرِفُ التُّرْبَةَ الَّتِی یُقْتَلُ فِیهَا قَرِیبًا مِنَ النَّهْرَیْنِ.

     

    علی بن ابی طالب فرمودند : همانا حسین را خواهند کشتند و من به خوبی تربت و خاکی که روی آن  و در نزدیک دو رود کشته می شود را می شناسم.

     

    * سند روایت کاملا معتبر است و هیثمی در مجمع الزوائد نیز به اعتبار سند اشاره می کند.

     مصنف ابن ابی شیبة،ج10،ص392،ح31210 ط مکتبة الرشد

     

  • ۰ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • سه شنبه ۱۸ مهر ۹۶

    امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) در کتب اهل سنّت

     ولادت حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در کتب اهل سنت

    1- ابن حجر عسقلانی:

    ابن حجر عسقلانی، یکی از بزرگان تاریخ اهل سنت در علم رجال، درایه، حدیث ، تاریخ و انساب در کتاب لسان المیزان خود در شرح حال جعفر بن علی بن محمد، وی را برادر امام حسن عسکری علیه السلام معرفی می کند و آن امام را به عنوان پدر امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف معرفی می کند:

    جعفر بن علی بن محمد بن علی بن محمد بن علی بن موسى بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن أبی طالب الحسینی أخو الحسن الذی یقال له العسکری و هو الحادی عشر من الأئمة الإمامیة ووالد محمد صاحب السرداب

    جعفر بن علی بن محمد بن علی بن محمد بن علی بن موسى بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب الحسینی، وی برادر حسن [علیه السلام] است که به او عسکری گفته می شود و یازدهمین امام از امامان شیعه و پدر محمد (امام زمان عج) ـ همان کسی که غیبتش در سرداب بود، می­باشد.

     لسان المیزان، جلد 2، صفحه 460.

    2- شمس الدین ذهبی :

    وی که کی از علمای بزرگ اهل سنت در زمینه علم رجال، درایه‌، تاریخ و ... می باشد در کتاب تاریخ الإسلام در شرح حال امام عسکری علیه السلام می نویسد:

    الحسن بن علی بن محمد بن علی الرضا بن موسی بن جعفر الصادق . أبو محمد الهاشمی الحسینی أحد أئمة الشیعة الذین تدعی الشیعة عصمتهم ... وهو والد منتظر الرافضة ... وأما ابنه محمد بن الحسن الذی یدعوه الرافضة القائم الخلف الحجة ، فولد سنة ثمان وخمسین ، وقیل : سنة ست وخمسین . عاش بعد أبیه سنتین ثم عدم ، ولم یعلم کیف مات . وأمه أم ولد .

    حسن بن علی بن محمد ... علیه السلام یکی از ائمه شیعه است که آن ها اعتقاد به عصمت آنان دارد.

    او پدر همان شخصی است که شیعیان منتظر او هستند... فرزندش محمد بن حسن است که شیعیان او را قائم و خلف الحجه می نامند، در سال258 یا 256 به دنیا آمد و دو سال بعد از پدرش زندگی کرد و سپس غایب شد و مشخص نشد که چگونه از دنیا رفت. مادر وی نیز کنیز بود.

     

    تاریخ الإسلام ووفیات المشاهیر والأعلام، ج19، ص113.


    برتری حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بر ابوبکر و عمر

    مقدسی شافعی به نقل از ابن سیرین چنین می نویسد:

    و عن محمد بن سیرین: قیل له المهدی خیر أو بکر وعمر رضى الله عنهما. قال هو خیر منهما ویعدل بنبی.

     به ابن سیرین گفته شد حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) برتر است یا ابوبکر و عمر؟ گفت: مهدی برتر از آن دو است [بلکه] وی معادل یک پیامبر است.

    محقق کتاب در پاورقی تصریح می­کند که سند این روایت صحیح است.

    عقد الدرر فی اخبار المنتظر و هو المهدی، صفحه 222.

     

    حضرت مهدی (عج) امام هدایت گر

    نعیم بن حماد از حضرت علی سلام الله علیه چنین نقل می کند:

    حدثنا الولید عن علی بن حوشب سمع مکحولا یحدث عن علی بن أبی طالب رضى الله عنه قال قلت یا رسول الله المهدی منا أئمة الهدى أم من غیرنا قال بل منا.

    حضرت علی بن ابی طالب علیه السلام نقل می کند به پیامبر عرضه داشتند: ای رسول خدا آیا مهدی از ما ائمه هدایت گر است؟ پیامبر پاسخ دادند . آری.

    الفتن لنعیم بن حماد  ص 262

  • ۱ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • پنجشنبه ۲۱ ارديبهشت ۹۶

    پیرامون امام زمان (عج) - نیمه شعبان

    برگی از زندگانی ایشان بهمراه فضائل:

     

    محمد بن حسن (زاده ۲۵۵ق)، مشهور به امام مهدی، امام زمان و حجت بن الحسن، دوازدهمین امام شیعیان امامی. بر اساس منابع شیعی، تولد امام زمان مخفی داشته شد و جز چند تن از یاران خاص امام حسن عسکری، کسی امام دوازدهم را ندید. به باور امامیه، امام مهدی(علیه السلام) منجی آخر الزمان و همان مهدی موعود است، عمری دراز دارد و دورانی طولانی را در غیبت زندگی خواهد کرد. او سرانجام به اراده الهی ظهور و قیام می‌کند و به عدل و داد بر جهان حکومت خواهد کرد.

    تفاسیر شیعه، با اتکا به روایات معصومین، پاره‌ای از آیات قرآن کریم را درباره امام زمان دانسته‌اند. روایات بسیاری از ائمه درباره امام زمان، زندگی و غیبت و حکومت او نقل شده و کتاب‌های حدیثی فراوانی با هدف نقل این روایات نوشته شده است.

    بسیاری از اماکن در نقاط مختلف به امام زمان منسوب شده است؛ مثل


    -         سرداب غیبت در سامرا

    -         مسجد سهله در کوفه

    -         مسجد جمکران در نزدیکی قم.


    ادعیه و اذکار فراوانی برای ارتباط با امام زمان در عصر غیبت ذکر شده و بر اساس برخی احادیث، دیدار با امام زمان، در عصر غیبت هم ممکن است. برخی از عالمان شیعه، حکایت‌هایی از دیدار برخی افراد با امام زمان را در کتاب‌های خود ذکر کرده‌اند.

    1- نام، کُـنیِه ‌ها و القاب

    در احادیث شیعه، برای امام دوازدهم نام‌هایی همچون محمد، احمد و عبدالله ذکر شده است. با این همه او در میان شیعیان بیشتر با نام مهدی شناخته می‌شود که از لقب‌های اوست. [1] بر اساس احادیث متعدد، او همنام پیامبر اسلام است. [2] در برخی احادیث و منابع مکتوب شیعه مانند: الکافی و کمال الدین، نام او با حروف جدا و به صورت «م ح م د» آمده است. [3] این مبهم‌نویسی به سبب احادیث متعددی است که بردن نامِ او را ممنوع دانسته‌اند. [4]

    • حرمت تسمیه

    احادیث فراوانی در منابع شیعه، بُردن نام اصلی امام دوازدهم را منع کرده و حرام دانسته‌اند. [5] و نظریه مشهور درباره این روایات وجود دارد: نظریه نخست از آنِ کسانی مثل سید مرتضی، فاضل مقداد، محقق حلی، علامه حلی و چند عالم دیگر است که: این حرمت را مخصوص زمان تقیه می‌دانند. در مقابل، میرداماد و محدث نوری این حرام‌بودن را در تمام دوران قبل از ظهور جاری دانسته‌اند. [6]

    • کنیه‌ها و القاب

    امام دوازدهم شیعیان، در منابع مختلف و ادعیه و زیارات با القاب و کنیه‌های بسیاری وصف شده است که مشهورترین آنها عبارت‌اند از مهدی، صاحب الزمان، منتَظَر، حجت الله، بقیة الله، منتقم، موعود، خاتم الاوصیا، غائب، مأمول، و مضطر، قائم نیز از دیگر القاب مشهور امام زمان است؛ شیعیان به پیروی از امام رضا (علیه السلام) [7]هنگام شنیدن آن به احترام می‌ایستند و دست خود را روی سر می‌گذارند.

    نام و القاب امام دوازدهم شیعیان در منابع اهل سنت نیز آمده است؛ هرچند در این منابع، بیشتر از عنوان «مهدی» استفاده شده و القاب و ویژگی‌های دیگر، کمتر ذکر شده است. لقب «قائم» در منابع اهل سنت به‌ندرت یافت می‌شود.

    2- خانواده

    پدر: امام حسن عسکری (علیه السلام)

    مادر: به نام‌های متعددی خوانده شده است: نرجس، سوسن، صقیل یا صیقل، حدیثه، حکیمه، ملیکه، ریحانه و خمط. [8] در مجموع چند گونه روایت درباره سرگذشت و ویژگی‌های مادر امام زمان نقل شده است؛

    الف) بر اساس روایتی که ابتدا شیخ صدوق در کمال الدین و تمام النعمة آن را نقل کرده، [9] مادر امام زمان (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) شاهزاده‌ای رومی دانسته شده.

    ب) و در روایت‌هایی دیگر، بدون اشاره به سرگذشت مادرشان، تنها به تربیت مادر امام زمان در خانه حکیمه، دختر امام جواد(علیه السلام) اشاره شده است. [10] و .... .

    عمه پدر امام زمان (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) :

    حکیمه، دختر امام جواد(علیه السلام) و عمه امام حسن عسکری(علیه السلام)، همزمان با چهار امام زندگی کرده و بر اساس منابع شیعی، شاهد و راوی ولادت امام زمان(علیه السلام) بوده است، مادر امام زمان در خانه او تربیت شده و بسیاری از روایات درباره ولادت امام زمان، از او نقل شده است.[11]

    عموی امام زمان (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) :

    جعفر بن علی الهادی ، پس از درگذشت امام حسن عسکری، مدعی امامت شد و به همین دلیل جعفر کذاب خوانده می‌شود. منابع روایی، او را اهل فسق و فجور و گناهان بزرگ دانسته‌اند. او علاوه بر ادعای امامت و انکار وارث امام عسکری(علیه السلام)، دولتمردان وقت را بر ضد امام دوازدهم تحریک کرد [12] بر اساس برخی منابع، او تا پایان زندگی بر ادعای خود باقی ماند و خود را امام می‌دانست. برخی دیگر از منابع نوشته‌اند که او از ادعای خود دست برداشت و توبه کرد و شیعیان به جای جعفر کذاب، او را جعفر تائب می‌خواندند. جعفر کذاب در ۴۵ سالگی در سامرا درگذشت. [13]

    همسر و فرزند

    در سالهای اخیر بحثی جدید مطرح شده است که سابقه ایی در کتب شیعه ندارد که آیا در زمان غیبت و حتی زمان ظهور، امام زمان(عجّل الله تعالی فرجه الشریف) همسر و فرزند دارند یا خیر؟

    سه نظر پیرامون این ماجرا وجود دارد. موافقانی مثل علامه مجلسی و سید محمد صدر عمدتا به تعدادی از روایات و ادعیه استناد می کنند که در آنها به فرزندان و همسر امام زمان(عجّل الله تعالی فرجه الشریف) اشاره می شود.

    مخالفان ازدواج امام زمان(عجّل الله تعالی فرجه الشریف) می گویند کسی که ازدواج می کند نمی تواند ناشناخته باقی بماند در حالیکه غیبت امام برای ناشناخته بودن ایشان است. همچنین به روایاتی استناد می کنند که صراحتا می فرمایند امام عصر(عجّل الله تعالی فرجه الشریف) در زمان غیبت و ظهور فرزندی ندارند.

    گروه دیگری مانند سید جعفر مرتضی عاملی این قضیه را محل شک و تردید می داند و ترجیح می دهند که در این مورد سکوت کنند.

    3- ولادت: زمان و مکان، مخفی‌بودن و چگونگی آگاهی شیعیان

    مکان ولادت

    مورخانی که در این باره سخن گفته‌اند، بر این مطلب اتفاق نظر دارند که امام زمان(علیه السلام) در خانه [14] پدرش امام عسکری(علیه السلام) در سامرا به دنیا آمد و این خانه در کوچه‌ای جای داشت که نامش را «راضه» یا «وصافه» می‌گفتند. [15] این خانه هم‌اکنون بارگاه امام هادی و امام عسکری(علیه السلام) است. [16] بنابر نقل‌های تاریخی امام هادی(علیه السلام) و امام عسکری(علیه السلام) سال‌ها پیش از تولد امام زمان(علیه السلام) به سامرا ـ مرکز خلافت عباسی ـ [17]خوانده شدند و تا پایان عمر در همان‌جا سکونت داشتند. [18]

     

     

    مخفی بودن ولادت

    خلفای بنی‌عباس بنابر روایات پیامبر(صلّی الله علیه و آله وسلّم) و ائمه(علیهم السلام) می‌دانستند که دوازدهمین امام همان مهدی است؛ بنابراین مراقبانی بر امام حسن عسکری و منزل آن حضرت گماردند. مورخان گفته‌اند معتمد عباسی به قابله‌ها امر کرده بود تا وقت و بی‌وقت، سرزده وارد خانه سادات شوند - به‌ویژه خانه امام حسن عسکری(علیه السلام) - و درون خانه را بگردند و از حال همسر او باخبر شوند و گزارش دهند. [19] کنیزی به نام ثقیل که گویا برای حفظ جان امام زمان(علیه السلام) ادعای بارداری کرده بود، بازداشت شد و مدت دو سال تحت نظر قرار گرفت تا اطمینان به عدم بارداری وی حاصل شد و سپس او را رها کردند. [20]

    ولادت امام زمان(علیه السلام) از عموم مردم پنهان نگه داشته شد. در روایات [21] نیز به این موضوع و دلیل آن اشاره شده است. امام سجاد(علیه السلام) می‌فرماید: «در قائم ما سنت‌هایی از انبیا هست... و سنتی از ابراهیم... و اما از ابراهیم پنهان‌بودنِ ولادت و کناره‌گیری از مردم...». [22] همچنین امام صادق(علیه السلام) می‌فرماید: «ولادت صاحب الامر بر این خلق پوشیده است تا اینکه ظهور کند؛ برای این‌که بیعت کسی بر گردنش نباشد». [23]

    مخفی بودن ولادت، در تاریخ بی‌سابقه نیست، بلکه نقل شده است ولادت ابراهیم خلیل(علیه السلام) از ترس کشته‌شدن به دست پادشاه زمانش پنهانی بود [24] یا قرآن کریم در سوره قصص آیه ۷ تا ۱۳، در شرح ولادت موسی بن عمران(علیه السلام) به پنهانی‌بودن آن اشاره می‌کند.

    شاهدان ولادت

    علاوه بر حکیمه خاتون، دو تن از کنیزان امام حسن عسکری به نام‌های ماریه و نسیم نیز از شاهدان ولادت او محسوب می‌شوند. شیخ طوسی و شیخ صدوق آورده‌اند: «نسیم و ماریه گویند: چون صاحب الزمان از رحم مادر به دنیا آمد، دو زانو بر زمین نهاد و دو انگشت سبابه را به جانب آسمان بلند کرد. آنگاه عطسه کرد و فرمود: "الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله". ستمکاران پنداشته‌اند که حجت خدا از میان رفته است. اگر برای ما اذن در کلام بود، شک زایل می‌گردید». [25]

    4- ویژگی‌های ظاهری و اخلاقی

    -         اوصاف ظاهری

    در نقل‌های مختلف پیامبر اسلام(صلّی الله علیه و آله وسلّم)، امام مهدی (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) را شبیه‌ترین فرد به خود توصیف کرده است. [26] از امام علی(علیه السلام)نقل شده: «هنگامی که مهدی (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) قیام می‌کند، سن او بین سی تا چهل سال خواهد بود». [27]

    امام صادق(علیه السلام) او را در چهره جوانی کامل و معتدل توصیف می‌کند. [28] علامه مجلسی در توضیح این روایت می‌نویسد: مراد از معتدل بودن این است که در سنین متوسط و یا آخر سنین جوانی است.

    امام باقر(علیه السلام) از پدر و جدش روایت می‌کند که روزی امام علی(علیه السلام) در حالی که بالای منبر بود، فرمود: «از فرزندان من در آخرالزمان، مردی ظهور می‌کند که رنگ صورتش سفید متمایل به سرخی و سینه‌اش فراخ... و شانه‌هایش قوی است و در پشتش دو خال است، یکی به رنگ پوستش و دیگری مشابه خال پیامبر(صلّی الله علیه و آله وسلّم).» [29]

    -         اوصاف اخلاقی و دینی

    اوصاف اخلاقی و دینی امام مهدی را به دو صورت می‌توان بررسی کرد:

    ۱- بر اساس روایاتی که وی را شبیه‌ترین به پیامبراسلام می‌داند و با توجه به خصوصیاتی که برای پیامبر در آیات و روایات ذکر شده، می‌توان خصوصیات اخلاقی و دینی امام مهدی را با آن توصیف کرد.

    ۲- شیوه دیگر، بررسی روایات مستقلی است که به بیان ویژگی‌های اخلاقی امام مهدی می‌پردازد؛ امام حسین(علیه السلام) درباره وی می‌گوید: «مهدی را از روی آرامش و وقاری که دارد و همچنین دانش او به حلال و حرام و نیازمندی مردم به او و بی‌نیازی او از مردم می‌شناسید». [30]

    امام صادق(علیه السلام) وی را فردی در نهایت زهد معرفی کرده که پوشاک او سخت و خشن و خوراکش نان جو است. [31] وی بر کارگزاران دولت خود سخت گیر، و با مردم بسیار بخشنده و با مستمندان، مهربان است. [32]

    5- نیمه شعبان در روایات

    روایات نقل شده از پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله وسلّم) و امامان شیعه بر اهمیت شب‌زنده‌داری و عبادت در شب نیمه شعبان تأکید دارد؛ از جمله در روایتی آمده است: جبرئیل در شب نیمه شعبان پیامبر را از خواب بیدار کرد و ایشان را به برپایی نماز، قرائت قرآن، دعا و استغفار در این شب سفارش نمود. [33] در احادیثی از امام علی(علیه السلام) و امام صادق(علیه السلام) نیز بر عبادت و انجام اعمال خاص شب نیمه شعبان تأکید شده است. [34]

    دستهای دیگر از روایات، حاکی از اهمیت نیمه شعبان به سبب تولد امام مهدی (عجّل الله تعالی فرجه الشریف)، آخرین حجت خدا بر مردم است. [35]

    6- وقایع نیمه شعبان

    ۱- بر اساس گزارشهای متعدد تاریخی و طبق دیدگاه مشهور شیعه پانزدهم شعبان سال ۲۵۵ یا ۲۵۶ق روز تولد امام زمان (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) است. [36]

    ۲- درگذشت علی بن محمد سَمَری نایب خاص امام‏زمان و پایان غیبت صُغری (۳۲۹ق). [37]

    7- فضیلت نیمه شعبان

    روایات متعددی در اهمیت و فضیلت شب و روز نیمه شعبان وجود دارد. بخشی از فضیلتهای این شب در ذیل آمده است:

    -         گشایش درهاى خشنودى، بخشش، روزى و نیکى در شب نیمه شعبان؛ [38]

    -         تقسیم روزی و ثبت شدن زمان مرگ انسان؛ [39]

    -         بخشیدن همه انسانها غیر از مشرک، قمارباز، فرد قطع رحم کرده، شراب خوار و فردی که بر انجام گناه اصرار میورزد. [40]

    -         برترین شب‌ها پس از شب قدر:

    عن أبی یحیى، عن جعفر بن محمد الصادق علیه السلام قال: سئل الباقر علیه السلام عن فضل لیلة النصف من شعبان فقال: هی أفضل لیلة بعد لیلة القدر، فیها یمنح الله تعالى العباد فضله، ویغفر لهم بمنه، فاجتهدوا فی القربة إلى الله فیها فإنها لیلة آلى الله تعالى على نفسه أن لا یرد سائلا له فیها، ما لم یسأل معصیة، وإنها اللیلة التی جعلها الله لنا أهل البیت بإزاء ما جعل لیلة القدر لنبینا صلى الله علیه وآله فاجتهدوا فی الدعاء والثناء على الله تعالى عز وجل، فإنه من سبح الله تعالى فیها مائة مرة وحمده مائة مرة وکبره مائة مرة غفر الله تعالى له ما سلف من معاصیه، وقضى له حوائج الدنیا والآخرة ما التمسه منه، وما علم حاجته إلیه، وإن لم یلتمسه منه کرما منه تعالى وتفضلا على عباده.[41]

    ترجمه :

    امام باقر (علیه السلام) در پاسخ فرمودند: شب نیمه شعبان بافضیلت ترین شب پس از شب قدر است و خداوند در این شب بر بندگانش رحمت عطا میکند و به بزرگی خودش آنان را می آمرزد پس در این شب-نیمه شعبان- تلاش کنید در نزدیکی به خداوند همانا که خداوند در این شب برخودش مقرر کرده است که هیچ درخواست کننده ای را مادامی که معصیت طلب نکرده است ، رد نکند ، و این شب نیمه شعبان ، شبی است که خداوند برای ما اهل بیت (علیهم السلام) قرار داده است بإزاء شب قدر که برای انبیاء قرار داده است، پس در این شب تلاش کنید در دعا و ثناگویی خداوند و هرکس در این شب 100 بار سبحان الله ، 100 بار الحمدلله و 100 بار الله اکبر بگوید خداوند بزرگ معصیت های گذشته اورا می بخشد و برآورده میکند برای او نیازهای دنیا و آخرتش را هرآنچه که بخواهد ، و از روی کَرَم و تفضلش-خداوند- بر بندگان آن چیزهایی را که علم دارد بنده اش میخواهد ولی درخواست نکرده است نیز برآورده میکند .

    8- اعمال نیمه شعبان

    شب نیمه شعبان

    • غسل کردن که باعث تخفیف گناهان مى‌شود.
    • احیاء این شب به نماز، دعا و استغفار.
    • خواندن دعای کمیل.
    • زیارت امام حسین(علیه السلام) که باعث بخشش گناهان میشود. بر اساس برخی از روایات، روح ۱۲۴ هزار پیامبر ایشان را در این شب زیارت میکنند. در شرایطی که امکان زیارت نیست به مکان بلندی رفته و به سمت راست و چپ نگاه کند سپس سر را به سمت آسمان بلند نموده و امام حسین را با این کلمات زیارت کند:اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبْدِاللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَةُاللّهِ وَ بَرَکاتُهُ.
    • خواندن دعای زیر که در حکم زیارت امام زمان (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) است:

    اَللّهُمَّ بِحَقِّ لَیْلَتِنا (هذِهِ) وَ مَوْلُودِها وَ حُجَّتِکَ وَ مَوْعُودِهَا الَّتى قَرَنْتَ اِلى فَضْلِها فَضْلاً فَتَمَّتْ کَلِمَتُکَ صِدْقاً وَ عَدْلاً لا مُبَدِّلَ لِکَلِماتِکَ وَلا مُعَقِّبَ لاِیاتِکَ نُورُکَ الْمُتَاَلِّقُ وَ ضِیاَّؤُکَ الْمُشْرِقُ وَ الْعَلَمُ النُّورُ فى طَخْیاَّءِ الدَّیْجُورِ الْغائِبُ الْمَسْتُورُ جَلَّ مَوْلِدُهُ وَ کَرُمَ مَحْتِدُهُ وَالْمَلاَّئِکَةُ شُهَّدُهُ وَاللّهُ ناصِرُهُ وَ مُؤَیِّدُهُ اِذا آنَ میعادُهُ وَالْمَلاَّئِکَةُ اَمْد ادُهُ سَیْفُ اللّهِ الَّذى لا یَنْبوُ وَ نُورُهُ الَّذى لا یَخْبوُ وَ ذوُالْحِلْمِ الَّذى لا یَصْبوُا مَدارُ الَّدهْرِ وَ نَوامیسُ الْعَصْرِ و َوُلاةُ الاْمْرِ وَالْمُنَزَّلُ عَلَیْهِمْ ما یَتَنَزَّلُ فى لَیْلَةِ الْقَدْرِ وَ اَصْحابُ الْحَشْرِ وَالنَّشْرِ تَراجِمَةُ وَحْیِهِ وَ وُلاةُ اَمْرِهِ وَ نَهْیِهِ اَللّهُمَّ فَصَلِّ عَلى خاتِمِهْم وَ قآئِمِهِمُ الْمَسْتُورِ عَنْ عَوالِمِهِمْ اَللّهُمَّ وَ اَدْرِکَ بِنا اءَیّامَهُ وَظُهُورَهُ وَقِیامَهُ وَاجْعَلْنا مِنْ اَنْصارِهِ وَاقْرِنْ ثارَنا بِثارِهِ وَاکْتُبْنا فى اَعْوانِهِ وَ خُلَصاَّئِهِ وَ اَحْیِنا فى دَوْلَتِهِ ناعِمینَ وَ بِصُحْبَتِهِ غانِمینَ وَ بِحَقِّهِ قآئِمینَ وَ مِنَ السُّوَّءِ سالِمینَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ وَالْحَمْدُلِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ وَ صَلَواتُهُ عَلى سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِیّینَ وَ الْمُرْسَلینَ وَ عَلى اَهْلِ بَیْتِهِ الصّادِقینَ وَ عِتْرَتِهَ النّاطِقینَ وَالْعَنْ جَمیعَ الظّالِمینَ واحْکُمْ بَیْنَنا وَ بَیْنَهُمْ یا اَحْکَمَ الْحاکِمینَ النّاطِقینَ وَالْعَنْ جَمیعَ الظّالِمینَ واحْکُمْ بَیْنَنا وَ بَیْنَهُمْ یا اَحْکَمَ الْحاکِمینَ.

    • صلوات هر روز که در وقت زوال به خواندن آن سفارش شده است.
    • خواندن دعای زیر که پیامبر (صلّی الله علیه و آله وسلّم) در شب نیمه شعبان میخواندند:

    اَللّهُمَّ اقْسِمْ لَنا مِنْ خَشْیَتِکَ ما یَحُولُ بَیْنَنا وَ بَیْنَ مَعْصِیَتِکَ وَ مِنْ طاعَتِکَ ما تُبَلِّغُنا بِهِ رِضْوانَکَ وَ مِنَ الْیَقینِ ما یَهُونُ عَلَیْنا بِهِ مُصیباتُ الدُّنْیا اَللّهُمَّ اَمْتِعْنا بِاَسْماعِنا وَ اَبْصارِنا وَ قُوَّتِنا ما اَحْیَیْتَنا وَاجْعَلْهُ الْوارِثَ مِنّا وَاجْعَلْ ثارَنا عَلى مَنْ ظَلَمَنا وَانْصُرنا عَلى مَنْ عادانا وَلا تَجْعَلْ مُصیبَتَنا فى دینِنا وَلا تَجْعَلِ الدُّنْیا اَکْبَرَ هَمِّنا وَلا مَبْلَغَ عِلْمِنا وَلا تُسَلِّطْ عَلَیْنا مَنْ لا یَرْحَمُنا بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.

    • ذکرهای "سُبْحانَ اللّهِ" ، "الْحَمْدُلِلّهِ" ، "اللّهُ اَکْبَرُ" وَ "لا اِلهَ اِلا اللّهُ" صد مرتبه گفته شود.
    • خواندن نماز جعفر طیار.
    • خواندن چهار رکعت نماز، در هر رکعت حمد و توحید صد مرتبه پس از نماز دعای زیر خوانده شود:

    اَللّهُمَّ اِنّى اِلَیْکَ فَقیرٌ وَمِنْ عَذاِبکَ خائِفٌ مُسْتَجیرٌ اَللّهُمَّ لا تُبَدِّلْ اِسْمى وَلا تُغَیِّرْ جِسْمى وَلاتَجْهَدْ بَلاَّئى وَلا تُشْمِتْ بى اَعْداَّئى اَعُوذُ بِعَفْوِکَ مِنْ عِق ابِکَ وَ اَعُوذُ بِرَحْمَتِکَ مِنْ عَذابِکَ وَ اَعُوذُ بِرِضاکَ مِنْ سَخَطِکَ وَ اَعُوذُبِکَ مِنْکَ جَلَّ ثَناَّؤُکَ اَنْتَ کَما اَثْنَیْتَ عَلى نَفْسِکَ وَ فَوْقَ ما یَقُولُ الْقآئِلُونَ.

    روز نیمه شعبان

    • زیارت امام زمان که در هر زمان و مکان نیز استحباب دارد.
    • دعا برای تعجیل امام زمان(علیه السلام).



    و آخر دعوانا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِین



    [1] - محمدی ری شهری، دانشنامه امام مهدی، ۱۳۹۳ش، ج۲، ص۲۸۳.

    [2] - همان.

    [3] - محمدی ری شهری، دانشنامه امام مهدی، ۱۳۹۳ش، ج۲، ص۲۸۹-۲۹۱.

    [4] - محمدی ری شهری، دانشنامه امام مهدی، ۱۳۹۳ش، ج۲، ص۲۹۷-۳۰۵.

    [5] - طبسی، تا ظهور، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۴۴.

    [6] - محمدی ری شهری، دانشنامه امام مهدی، ۱۳۹۳ش، ج۲، ص۳۱۱.

    [7] - امینی، الغدیر، ج۲، ص۵۱۱.

    [8] - خدامراد سلیمیان، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص۳۷۱.

    [9] - صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ۱۳۹۵ق، ج۲، باب ۴۱، ح ۱.

    [10] - صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ۱۳۹۵ق، ج۲، باب ۴۲، ح ۲.

    [11] - خدامراد سلیمیان، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص۱۹۱ و ۱۹۲.

    [12] - سید محمد صدر، پژوهشی در زندگی امام مهدی، ص۲۴۷.

    [13] - سید مصطفی حسینی دشتی، معارف و معاریف، ج۴، ص۱۶۵.

    [14] - صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ق، ج۲، باب ۴۲، ح۱. طوسی، کتاب الغیبه، ۱۴۱۱ق، ص۲۳۸.

    [15] - مقدسی، بازپژوهی تاریخ ولادت و شهادت معصومان(ع)، ص۶۰۵. صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ق، ج۲، ص۴۷۵.

    [16] - مقدسی، بازپژوهی تاریخ ولادت و شهادت معصومان(ع)، ص۶۰۵.

    [17] - محلاتی، مأثر الکبراء فی تاریخ سامرا، ج۱، ص۳۱ به بعد. موسوعة العتبات ج۱۲، ص۸۰ به بعد.

    [18] - جعفریان، حیات فکری و سیاسی امام شیعه(ع)، ص۵۳۷-۵۳۸. مفید، الارشاد، ص۳۳۴. ابن خلکان، وفیات الاعیان، ج۲، ص۹۴-۹۵. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۱۳۴. ابن طولون، الائمه الاثنی عشر، ص۱۱۳.

    [19] - سلیمیان، درسنامه مهدویت (۱)، ص۱۸۶. صافی گلپایگانی، منتخب الاثر، ص۳۵۳.

    [20] - جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه(ع)، ص۵۶۹. صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ق، ص۴۷۳-۴۷۴.

    [21] - برای دیدن این روایات رجوع کنید به: سلیمیان، درسنامه مهدویت (۱)، ص۱۸۴.

    [22] - سلیمیان، درسنامه مهدویت (۱)، ص۱۸۴. صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ق، ح۲، ص۵۶۷.

    [23] - صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ق، ج۲، ص۴۷۹، ح۱.

    [24] - سلیمیان، درسنامه مهدویت (۱)، ص۱۸۵.

    [25] - طوسی، کتاب الغیبه، ۱۴۱۱ق، ص۲۴۴، ح۲۱۱. صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ق، ج۲، باب ۴۲، ح۵. همچنین رجوع کنید به: راوندی، الخرائج و الجرائح، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۴۷۵، ح۲.

    [26] - صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ترجمه: منصور پهلوان، ۱۴۰۵ ق٬ ج۱، باب ۲۵، صص ۵۳۴ و ۵۳۵، ح۱.

    [27] - شوشتری٬ احقاق الحق، ۱۳۷۷ق٬ ج‌۱۹، ص۶۵۴.

    [28] - مجلسی٬ بحارالانوار، ج‌۵۲، ص۲۸۷.

    [29] - صدوق،کمال الدین و تمام النعمه، ترجمه: منصور پهلوان، ۱۴۰۵ ق٬ ج۲، باب۵۷، ص۵۶۰، ح \۱۷.

    [30] - کامل سلیمان، یوم الخلاص، ۱۹۹۱م٬ ص۵۲.

    [31] - مجلسی٬بحارالانوار، ج‌۴۱، ص۱۵۹، و ج‌۴۷، ص۵۵.

    [32] - معجم أحادیث امام مهدی، علیه‌السلام، مؤسسه معارف الاسلامی، ج۱، ص۲۴۲، ح ۱۵۲.

    [33] - مجلسی، بحارالانوار، بیروت، دارالاحیاءالتراث العربی، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق ج ۹۸، ص۴۱۳.

    [34] - سید بن طاووس، اقبال الأعمال، تحقیق:جواد قیومی اصفهانی، ص۵۴۰؛ مجلسی، بحارالانوار، بیروت، دارالاحیاءالتراث العربی، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق، ج۹۴، ص۸۴ و ۸۵.

    [35] - سید بن طاووس، علی بن موسی، اقبال الأعمال، تحقیق:جواد قیومی اصفهانی، ص۲۱۸ و ۲۱۹.

    [36] - کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۲۹، ح۵ و ص۵۱۴، ح۱. ابنبابویه، محمد بن علی، مترجم: محمد باقر کمرهای، کمالالدین و تمام النعمة، تهران، کتابفروشی اسلامیه، ۱۳۷۷ش، ج۲، ص۱۰۴؛

    [37] - طوسی، الغیبة، ۱۴۱۱ق، ص۳۹۶، حدیث ۳۶۷.

    [38] - سید بن طاووس، اقبال الاعمال، تحقیق:جواد قیومی اصفهانی، ص۲۱۲؛ مجلسی، بحارالانوار، بیروت، دارالاحیاءالتراث العربی، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق، ج۹۸، ص۴۱۳.

    [39] - همان

    [40] - سید بن طاووس، اقبال الاعمال، تحقیق:جواد قیومی اصفهانی، ص۲۱۷-۲۱۶.

    [41] - سید بن طاووس ص۲۰۹؛ مجلسی، بحارالانوار، بیروت، ۱۴۰۳ق، ج۹۴، ص۸۵.

  • ۱ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • پنجشنبه ۲۱ ارديبهشت ۹۶

    فضائل حضرت علی اکبر سلام الله علیه - روز جــوان

    خدا کند که جـوانان زِ حَـقّ جدا نشوند

    بِه صُحبـَتِ بَد و بَدخواه مُبتلا نشوند

    سَرِ عَقیـدهِ خود پاى فِشارَند چُو کوه

    بِسـانِ کاه زِ هَر باد جَابِـجا نشوند


    برگی از زندگانی ایشان و فضائل ایشان:

    1- معرفی

    حضرت علی اکبر علیه السلام در 11 شعبان سال 33 هجرى و یا طبق نقلی سال 35 و یا سال 41 هجری دیده به جهان گشود و در 10 محرم سال 61 هجری قمری در کربلای معلا در رکاب سیدالشهدا علیه السلام به شهادت رسیدند.

    طبری در تاریخ خود حضرت علی اکبر علیه السلام را اینگونه معرفی می‌کند:

    أول قتیل من بنی أبی طالب یومئذ علی الأکبر بن الحسین بن علی وأمه لیلى ابنة أبی مرة بن عروة بن مسعود الثقفی وذلک أنه أخذ یشد على الناس وهو یقول:

    أنا علی بن حسین بن علی 

    نحن ورب البیت أولى بالنبی 

    تالله لا یحکم فینا ابن الدعی

    اولین شهید در کربلا از نسل حضرت ابوطالب علیه السلام حضرت عل اکبر پدرش حضرت حسین بن علی علیه السلام و مادرش حضرت لیلی دختر ابی مره بن عروه بن مسعود ثقفی است وقتی به میدان رفت اینگونه رجز می‌خواند:

    من علی فرزند حسین بن علی هستم قسم به خدای کعبه که ما اولی هستیم به پیامبر صلی الله علیه وآله به خدا قسم که پسر زن بدکاره برما حکومت نمی‌خواهد کرد. [1]

    2- شبیه ترین افراد به پیامبر صلی الله علیه و آله

    یکی از فضائل و مناقب برجسته حضرت علی اکبر علیه السلام این است که سیدالشهداء مولا اباعبدالله الحسین علیه السلام ایشان را اینگونه معرفی می‌کند:

    علی اکبر شبیه‌ترین خَـلق به اول شخص عالم سیدالانبیاء و خیرالبشر پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله است همین فضیلت، جایگاه رفیع و مقام حضرت علی اکبر را بر همگان روشن می‌سازد.

    -         ابوالفرج اصفهانی از بزرگان اهل سنت در کتاب مقاتل الطالبین این روایت را چنین نقل می‌کند:

    حدثنی أحمد بن سعید .... عن حماد بن سلمة عن سعید بن ثابت، قال: لما برز علی بن الحسین إلیهم، أرخى الحسین - صلوات الله علیه وسلامه - عینیه فبکى، ثم قال:

    اللهم کن أنت الشهید علیهم فبرز إلیهم غلام أشبه الخَـلق برسول الله صلى الله علیه وسلم، فجعل یشد علیهم ثم یرجع إلى أبیه و .... .

    هنگامى که على بن الحسین [علیه السلام] براى مبارزه با دشمنان رفت، چشمان امام حسین[ علیه السلام] پر از اشک و گریه شد و فرمود: بار خدایا تو بر این مردم شاهد باش، زیرا جوانى براى مبارزه با آنان رفت که شبیه ترین مردم به رسول تو [صلى الله علیه و آله] می‌باشد حضرت على اکبر[علیه السلام] بر آن گروه حمله می‌کرد و به طرف پدر بزرگوارش بر می‌گشت و....[2]

    ابو مخنف نیز عبارت دیگری را در این خصوص چنین نقل کرده است:

    وکان من اصبح الناس وجها واحسنهم خلقا فارخى عینیه بالدموع واطرق ثم قال: اللهم اشهدانه قد برز الیهم غلام اشبه الناس خلقا وخلقا ومنطقا برسولک، وکنا اذا اشتقنا إلى نبیک نظرنا الیه

    حضرت علی اکبر علیه السلام داراى زیباترین چهره، و نیکوترین سیرت بود، [هنگام به میدان رفتن آن حضرت] چشمان امام حسین [علیه السلام] پر از اشک شد، سپس فرمود: 

    خداوندا! گواه باش، جوانى به جنگ و مبارزه با آنان شتافته است که از نظر خلقت و کردار  و گفتار شبیه‌ترین افراد به رسولت [صلى الله علیه و آله] مى‏باشد. هر گاه به زیارت پیامبرت اشتیاق پیدا مى‏کردیم به علی اکبر نگاه می‌کردیم.[3]

    ·        شباهت به پیامبر گرامی اسلام از هر لحاظ چه مفهومی دارد؟

    از نظر سیمای ظاهری حضرت علی اکبر شبیه ترین فرد به پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله است درمورد سیمای زیبا و نورانی پیامبر صلی الله علیه وآله روایاتی ذکر شده است، و إبن کثیر در باب مقایسه زیبائی حضرت یوسف و زیبائی حضرت نبی مکرم صلی الله علیه و آله می‌نویسد:

    وذکر فی مقابلة حسن یوسف علیه السلام ما ذکر من جمال رسول الله ومهابته وحلاوته شکلا ونفعا وهدیا ودلا ویمنا کما تقدم فی شمائله من الأحادیث الدالة على ذلک کما قالت الربیع بنت مسعود لو رأیته لرأیت الشمس طالعة.

    در باب مقایسه با زیبائی حضرت یوسف علیه السلام ، روایاتی پیرامون جمال و زیبائی پیامبر صلی الله علیه وآله و هیبت و زیباروئی و نفع و هدایت و برکت حضرتش، ذکر شد همانگونه که در اوصاف ظاهری حضرت روایاتی که دلالت بر این زیبائی می‌کند، بیان شد مانند روایت ربیع دختر مسعود که در آن آمده است: کسی که پیامبر صلی الله علیه وآله را ببیند گویا خورشید درخشان را دیده است. [4]

    این قطره‌ای از زیبائی ظاهری پیامبر صلی الله علیه وآله بود و گفتیم که شبه‌ترین خلق به پیامبر از نظر ظاهری حضرت علی اکبر علیه السلام است از اینجا جمال و زیبائی وصف ناپذیر حضرت علی اکبر علیه السلام آشکار می‌شود.

    2- شباهت دوم

    حضرت علی اکبر علیه السلام به سیدالانبیاء صلی الله علیه وآله این است که حضرت علی اکبر علیه السلام شبیه‌ترین خَـلق به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از نظر اخلاق، رفتار و کردار است:

    خداوند متعال در قرآن کریم درمورد اخلاق پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله می‌فرماید:

    وَإِنَّکَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِیمٍ (سوره القلم، 4)

    و راستى که تو را خویى والاست

    بهترین و بالاترین اخلاق در عالم وجود، اخلاق حضرت سیدالانبیاء صلی الله علیه وآله است:

    علمای اهل سنت در ذیل آیه فوق می‌نویسند:

    لأنه لا أحد احسن خلقا منه

    این توصیف به خاطر این است که هیچ کسی اخلاق و رفتارش بهتر از اخلاق پیامبر صلی الله علیه وآله نیست.[5]

    خداوند در آیه­ی دیگری می فرماید:

    «وَمَا أَرْسَلْنَاکَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِینَ» (سوره الأنبیاء، 107)

    ما تو را مایه رحمت هر دو سرا قرار دادیم.

    از طرفی می دانیم اخلاق نیکو جنبه های متعددی دارد و فردی که برترین اخلاق را داراست به گونه ای که مایه رحمت و الگو برای جهانیان واقع می شود، در تمام صفات اخلاقی در بالاترین درجه قرار دارد؛ حال شبه‌ترین مخلوق خدا به پیامبر صلی الله علیه وآله حضرت علی اکبر علیه السلام است و این بدین معناست که: آن حضرت نیز همانند جد بزرگوارشان در رفیع ترین جایگاه فضیلت قرار دارند و مایه رحمت و الگو برای جهانیان هستند.

    3- شباهت سوم

    از نظر نـُطق و سُخَن شبیه‌ترین خلق به پیامبر صلی الله علیه وآله حضرت علی اکبر علیه السلام است. مهمترین ویژگی رسول اکرم  صلی الله علیه وآله در سخن گفتن این است که: آن حضرت هیچ گاه از روی هوا و هوس سخن نمی­گفتند، چنانچه خداوند متعال در قرآن پیامبرش را اینگونه می­ستاید:

    «وما یَنطـِق عن الهوی» (سوره النجم، 3)

    ازروی هوا و هوس سخن نمی­گوید.

    با این وصف، حضرت علی اکبر علیه السلام در سخن و شیوه گفتار شبه‌ترین خلق به اشرف مخلوقات پیامبر رحمت صلی الله علیه وآله می باشد.

    این فرمایش سیدالشهدا اباعبدالله الحسین علیه السلام عظمت و مقام حضرت علی اکبر علیه السلام را آشکار می‌کند و حضرت سیدالشهدا در ادامه می‌فرماید : هرگاه مشتاق دیدن پیامبر صلی الله علیه وآله می‌شدیم به فرزندم علی اکبر نگاه می‌کردیم چون شبه‌ترین فرد به پیامبر صلی الله علیه وآله بودند.

    مقام و منزلت حضرت علی اکبر علیه السلام اینقدر والا بود که دشمنان اهل بیت علیهم السلام نیز به آن اعتراف کردند.

    ·        معاویه و اعتراف بر شایستگی حضرت علی اکبر(ع) برای خلافت

    معاویه که از دشمنان سرسخت اهل بیت علیهم السلام می‌باشد، در خصوص لیاقت و شایستگی حضرت علی اکبر علیه السلام برای خلافت و حکومت چنین اعتراف می‌کند:

    وإیاه عنی معاویة فی الخبر الذی حدثنی به محمد بن محمد بن سلیمان، قال: حدثنا یوسف بن موسى القطان، قال: حدثنا جریر، عن مغیرة، قال: قال معاویة: من أحق الناس بهذا الأمر؟ قالوا: أنت، قال: لا، أولى الناس بهذا الأمر علی بن الحسین بن علی، جده رسول الله صلى الله علیه وسلم، وفیه شجاعة بنی هاشم، وسخاء بنی أمیة، وزهو ثقیف

    ابوالفرج اصفهانی با سند معتبر از مغیره نقل می­کند:

    روزی معاویه بن ابی سفیان به اطرافیان خود گفت: به نظر شما سزاوارترین و شایسته ترین فرد امت به امر خلافت کیست؟ اطرافیان گفتند: جز تو کسی را سزاوارتر به امر خلافت نمی شناسیم!

    معاویه گفت: این چنین نیست. شایسته ترین فرد برای امر حکومت علی اکبر فرزند حسین بن علی [علیهم‏السلام]  است که جدش رسول خدا صلی الله علیه [وآله] وسلم است و شجاعت بنی هاشم سخاوت بنی امیه و زیبایی قبیله ثقیف را در خود جمع کرده است.[6]

    ·        علت فخر معاویه و انتساب حضرت علی اکبر علیه السلام به طایفه بنی امیه

    علت اینکه معاویه، حضرت علی اکبر علیه السلام را به بنی امیه و طایفه ثقیف منتسب می‌کرد و به وجود حضرت افتخار می‌کرد، چیست؟

    در پاسخ باید بگوییم از آنجا که: مادر حضرت علی علیه السلام، حضرت لیلا از طایفه بنی ثقیف و مادر خود لیلا نیز دختر میمونه دختر ابوسفیان بود، لذا معاویه حضرت را  به قبیله خود و طایفه ثقیف منتسب کرد و به وجود حضرت علی اکبر علیه السلام که دارای شخصیت منحصر به فرد و والایی بودند، فخر می‌کرد.

    ابوالفرج اصفهانی درباره نسب مادری حضرت می‌نویسد:

    وأمه لیلى بنت أبی مرة بن عروة بن مسعود الثقفی، وأمها میمونة بنت أبی سفیان بن حرب بن أمیة وتکنى أم شیبة

    مادر علی اکبر، لیلا دختر ابی مره بن عروه بن مسعود ثقفی است و مادر لیلا نیز میمونه دختر ابوسفیان، کنیه­اش ام شیبه بود.[7]

    4- شجاعت حضرت علی اکبر علیه السلام

    الف) اعتراف معاویه به شجاعت حضرت

    همچنانکه در روایت ابوالفرج اصفهانی نقل شده بعد از اینکه معاویه به شایستگی حضرت علی اکبر علیه السلام برای خلافت اقرار می‌کند در ادامه به شجاعت حضرت نیز چنین اشاره می‌کند:

    وفیه شجاعة بنی هاشم

    در علی اکبر شجاعت بنی هاشم می‌باشد[8]

    ب) ضجه‌ و ناله شامیان از دلاوری حضرت علی اکبر علیه السلام

    در شجاعت حضرت علی اکبر علیه السلام همین بس که در میدان جنگ: یزیدیان از شجاعت، دلاوری و از کشتار کم نظیر حضرت، به ستوه آمده و ضجه می‌زدند.

    ابن اعثم تاریخ نگار معروف در این خصوص می‌نویسد:

    ثم حمل رضی الله عنه ، فلم یزل یقاتل حتى ضج أهل الشام من یده ومن کثرة من قتل منهم

    سپس حضرت بر آنها حمله کرد همچنان کارزار می‌کرد تا اینکه اهل شام از دست او و از کثرت کشته‌های توسط حضرت علی اکبر [علیه السلام] ضجه می‌زدند.[9]

    5- امام حسین(علیه السلام) و پاسخ به خواسته‌های حضرت با معجزه

    طبری نقل می‌کند که حضرت علی اکبر علیه السلام، زمانی که: فصل انگور نبود، از پدر بزرگوارش درخواست انگور کرد، امام حسین علیه السلام نیز با معجزه از دیوار انگور بیرون آوردند:

    شهدت الحسین بن علی (علیهما السلام) و قد اشتهى علیه ابنه علی الأکبر عنباً فی غیر أوانه، فضرب یده إلى ساریة المسجد فأخرج‏ له‏ عنبا و موزا فأطعمه، و قال: ما عند الله لأولیائه أکثر

    علی اکبر علیه السلام از پدر بزرگوارش انگور طلب کرد، ناگاه امام حسین علیه السلام با دست به کناره دیوار مسجد زد که انگور و موز از آن خارج شد. پس فرزند خود را از آن خورانیده و فرمودند: اولیای الهی سهم­شان بیش از این است.[10]

    نتیجه

    فضائل حضرت علی اکبر علیه السلام بی‌شمار است که قطعا در این مختصر نمی گنجد باشد؛ ما در این نوشتار بخشی از مقامات حضرت را بیان کردیم تا برای همگان ثابت شود که در میان تمام مسلمانان حضرت علی اکبر چه جایگاه و منزلتی عظیم دارند.

     



     و آخر دعوانا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِین




    [1] - الطبری، أبو جعفر محمد بن جریر بن یزید بن کثیر بن غالب (متوفاى310)، تاریخ الطبری، ج3 ، ص330، ناشر: دار الکتب العلمیة - بیروت.

    [2] - الاصفهانی، أبو الفرج علی بن الحسین (متوفاى356هـ)، مقاتل الطالبیین، ج 1 ،ص 33 ، بر اساس نرم افزار الجامع الکبیر.

    [3] - أبو مخنف الأزدی، ( متوفای  157)  مقتل الحسین، 164 تحقیق : تعلیق : حسین الغفاری، چاپخانه : مطبعة العلمیة قم.

    [4] - ابن کثیر الدمشقی،  ابوالفداء إسماعیل بن عمر القرشی (متوفاى774هـ)، البدایة والنهایة ج6 ،ص273، ناشر: مکتبة المعارف بیروت.

    [5] - أبو بکر محمد بن أبی إسحاق إبراهیم بن یعقوب الکلاباذی البخاری الوفاة: 384 هـ ، بحر الفوائد المشهور بمعانی الأخبار  ج1 ،ص341 ،دار النشر : دار الکتب العلمیة - بیروت / لبنان - 1420هـ - 1999م ، الطبعة : الأولى ، تحقیق : محمد حسن محمد حسن إسماعیل - أحمد فرید المزیدی.

    [6] - الاصفهانی، أبو الفرج علی بن الحسین (متوفاى356هـ) ، مقاتل الطالبیین ، ج 1 ص 22 طبق برنامه الجامع الکبیر.

    [7] - الاصفهانی، أبو الفرج علی بن الحسین (متوفاى356هـ) ، مقاتل الطالبیین ، ج 1 ص 21 طبق برنامه الجامع الکبیر.

    [8] - الاصفهانی، أبو الفرج علی بن الحسین (متوفاى356هـ)، مقاتل الطالبیین،  ج 1   ص 22 ، طبق برنامه الجامع الکبیر.

    [9] - ابن اعثم، أحمد بن أعثم الکوفی (وفات : 314 )، الفتوح ج 5 ص115، تحقیق : علی شیری ( ماجستر فی التاریخ الإسلامی )، چاپ : الأولى، سال چاپ: 1411 : دار الأضواء، ناشر : دار الأضواء للطباعة والنشر والتوزیع.

    [10] - طبرى آملى صغیر، محمد بن جریر بن رستم، دلائل الإمامة (ط - الحدیثة)، ص183، بعثت، ایران ؛ قم، چاپ: اول، 1413ق..

  • ۱ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • يكشنبه ۱۷ ارديبهشت ۹۶

    امام سجاد علیه السلام از نگاه علمای اهل سنت

    امام سجاد علیه السلام از نگاه علمای اهل سنت

    * شمس‌الدین ذهبی:

    1- کان له جلالة عجیبة، و حق له واللّه ذلک، فقد کان اهلاً للامامة العظمی، لشرفه، و سؤدده، و علمه، و تألُّهه، و کمال عقله

    علی بن الحسین علیه السلام به خاطر شرافت، سیادت، علم، خداترسی، خداشناسی و کمال عقل برای امامت عظمای امت اسلامی اهلیت داشت.

    سیر اعلام النبلاء، ج 4، ص 398

    دریافت تصویــر (1) : کلیک کنید


    * ابو نعیم اصفهانی چنین می نویسد:

    2- علی بن الحسین بن علی بن أبی طالب رضی الله تعالى عنهم زین العابدین ومنار القانتین کان عابدا وفیا وجوادا حفیا.

    علی بن الحسین [امام سجاد علیه السلام] زینت عبادت کنندگان و نماد عابدین بود. او فردی عابد و اهل وفا و بخشنده ای با سخاوت بود.

    حلیة الأولیاء، ج 3 ص 133


    دریافت تصویــر (2) : کلیک کنید

     


    و آخر دعوانا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِین

     

     

  • ۱ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • سه شنبه ۱۲ ارديبهشت ۹۶

    مناقب حضرت أبالفضل العبـّاس سلام الله علیه

    مناقب حضرت أبالفضل العبـّاس سلام الله علیه

    1- نسب، تولد، کنیه‌ و القاب

    پدرشان: امام علی (علیه السلام) و مادرشان: فاطمه بنت حزام معروف به ام البنین است.

    حضرت در ۴ شعبان سال ۲۶ق در مدینه به دنیا آمد[1] در دوران کودکی از پدرش تحصیل علم کرد و امام علی (علیه السلام) فرمود: اِنَّ وَلَدِی العَبّاسَ زُقَّ العِلمَ زَقّاً ؛ همانا فرزندم عباس در کودکی علم آموخت و به سان نوزاد کبوتر، که از مادرش آب و غذا می‌گیرد، از من معارف فرا گرفت.[2] در مدت ۱۴ سال که با پدر زیست، همیشه و در همه حال در کنار پدر حضور داشت[3] وی در سال۳۷ ق در جنگ صفین حضور داشت[4] و سخنانی در توصیف شجاعت وی نقل شده است.

    کنیه‌

    -         «ابوالفضل» مشهورترین کنیه عباس است. [5]

    -         «ابوالقاسم» کنیه‌ دیگر او است که از زیارت اربعین بر گرفته شده. [6]

    القاب


       1-  قمر بنی‌هاشم [7]

       2- باب الحوائج [8]

       3- طَیّار [9]

       4- سقّا [10]

       5- پرچمدار و علمدار [11]


     2- همسر و فرزندان

    حضرت عباس (علیه السلام) با «لبابه، دختر عبیدالله بن عباس بن عبدالمطلب» ازدواج کرد[12] که حاصل این ازدواج دو پسر به نام‌های «فضل و عبیدالله» بود. [13] برخی فرزندان دیگری برای حضرت عباس (علیه السلام) به نام‌های حسن، قاسم، محمد و یک دختر عنوان کرده‌اند و گفته‌اند قاسم و محمد در روز عاشورا پس از پدرشان به شهادت رسیدند. [14] نسل حضرت عباس (علیه السلام) از طریق عبیدالله ادامه یافت. [15]

    2- در کلام ائمه(علیهم السلام)

    ·         امام سجاد (علیه السلام) :

    قال: قال علی بن - الحسین علیهما السلام: رحم الله العباس یعنی ابن علی فلقد آثر وأبلى وفدى أخاه بنفسه حتى قطعت یداه فأبدله الله بهما جناحین یطیر بهما مع الملائکة فی الجنة کما جعل لجعفر بن أبی طالب، وإن للعباس عند الله تبارک وتعالى لمنزلة یغبطه بها جمیع الشهداء یوم القیامة. والحدیث طویل أخذنا منه موضع الحاجة، وقد أخرجته بتمامه مع ما رویته فی فضائل العباس بن علی علیهما السلام فی کتاب مقتل الحسین بن علی علیهما السلام.

    ترجمه

    «خدا عمویم عباس را رحمت کند، به راستی ایثار و جانبازی نمود، جنگ نمایانی کرد تا دستانش قطع شد و خود را فدای برادرش نمود. خداوند در برابر این فدارکاری - همانند عمویش جعفر طیار- دو بال به اوعنایت کرد تا به یاری آنها، همراه فرشتگان در بهشت پرواز کند. همانا عباس نزد خداوند تبارک و تعالی مقامی دارد که تمامی شهیدان، در روز قیامت، بر او غبطه می‌خورند و رسیدن به آن مقام را آرزو می‌کنند.» [16]

    ·        امام صادق (علیه السلام)  در توصیف عباس  (سلام الله علیه) :

    روی عن أبی عبد الله الصادق ع انه قال: کان عمِّنا العباس بن علی نافذُ البصیرة صلبُ الایمان جاهد مع أبی عبد الله علیه السلام وأبلى بلاء حسنا.

    «بصیرت نافذ، بینش عظیم، ایمان بسیار، جهاد در محضر امام حسین  (علیه السلام) ، جانبازی و ایثار، شهادت در راه امام خود، تسلیم در برابر جانشین رسول خدا  (صلّی الله علیه و آله وسلّم) ، تصدیق امام زمانش، وفاداری، تلاش تا آخرین حد و....» [17]

    همچنین در آغاز زیارتنامه ایشان می‌فرماید:

                سَلَامُ اللَّهِ وَ سَلَامُ مَلَائِکَتِهِ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَائِهِ الْمُرْسَلِینَ وَ عِبَادِهِ الصَّالِحِینَ وَ جَمِیعِ الشُّهَدَاءِ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الزَّاکِیَاتِ الطَّیِّبَاتِ فِیمَا تَغْتَدِی وَ تَرُوحُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ أَشْهَدُ لَکَ بِالتَّسْلِیمِ وَ التَّصْدِیقِ وَ الْوَفَاءِ وَ النَّصِیحَةِ لِخَلَفِ النَّبِیِّ الْمُرْسَلِ وَ السِّبْطِ الْمُنْتَجَبِ وَ الدَّلِیلِ الْعَالِمِ وَ الْوَصِیِّ الْمُبَلِّغِ وَ الْمَظْلُومِ الْمُهْتَضَمِ فَجَزَاکَ اللَّهُ عَنْ رَسُولِهِ وَ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ عَنِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ (صلّی الله علیه و آله وسلّم) أَفْضَلَ الْجَزَاءِ بِمَا صَبَرْتَ وَ احْتَسَبْتَ .... .

    «سلام بر تو ای بنده نیکوکار و فرمانبرِ خدا و پیامبر خدا (صلّی الله علیه و آله وسلّم) و امیرالمؤمنین (علیه السلام) و حسن (علیه السلام)  و حسین (علیه السلام)  ... » [18]

     

     

    ·        امام زمان(عجّل الله تعالی فرجه الشریف) :

                «سلام بر ابوالفضل العباس، پسر امیرمؤمنان (علیه السلام) ، آن که جان خود را نثار برادرش کرد، دنیا را وسیله آخرت خود قرار داد و فدای برادرش شد. او که نگهبان بود و بسیار کوشید تا آب را به لب تشنگان حرم برساند و دو دستش در جهاد فی سبیل الله قطع شد. خداوند قاتلان او یزید بن رقاد و حکیم بن طفیل طائی را از رحمت خود دور سازد.» [19]

     

     و آخر دعوانا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِین



    [1] -  امین، اعیان الشیعه، ج۷، ص۴۲۹؛ قمی، نفس المهموم، ۱۳۷۶ش، ص۲۸۵

    [2] - ابن نما حلی، مثیر الاحزان، ۱۳۸۰ش، ص۲۵۴؛ امین، اعیان الشیعه، ج۷، ص۴۲۹

    [3] - الناصری، مولد العباس بن علی، ص۶۳

    [4] - الناصری، مولد العباس بن علی، ص۶۴

    [5] - ابن نما حلی، مثیر الاحزان، ۱۳۸۰ش، ص۲۵۴؛ اصفهانی، مقاتل الطالبین، ۱۴۰۸ق، ص۸۹

    [6] -  «السلام علیک یا اباالقاسم، السلام علیک یا عباس بن علی» (مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۱۰۱، ص۳۳۰)

    [7] - اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ۱۴۰۸ق، ص۹۰؛ ابن نما حلی، مثیر الاحزان، ۱۳۸۰ش، ص۲۵۴

    [8] - الناصری، مولد العباس بن علی(ع)، ص۳۰

    [9] - المظفر، بطل العلقمی، ج۲، ص۱۰۸-۱۰۹

    [10] - امین،اعیان الشیعه، ج۷،ص۴۲۹؛ طبری، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج۵،ص۴۱۲-۴۱۳؛اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ۱۴۰۸ق، ص۱۱۷-118

    [11] - ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، قم، ج۴، ص۱۰۸؛ علامه مجلسی، بحار الانوار، ج۴۵، ص۴۰

    [12] - الزبیری، نسب قریش، ج۱، ص۷۹؛البغدادی، المحبّر، ج۱، ص۴۴.

    [13] - الحائری، ذخیرة الدارین،۱۳۴۵ق، ج۱، ص۱۴۵

    [14] - ربانی خلخالی، چهره درخشان قمر بنی هاشم، ج۲، ص۱۲۳

    [15] - هادی‌منش، «فرزندان و نوادگان حضرت عباس»

    [16] - شیخ صدوق، خصال، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۶۸.

    [17] - امین، اعیان الشیعه، ج۷، ص۴۳۰.

    [18] - ابن قولویه قمی، کامل الزیارات، ص256

    [19] - المظفر، بطل العلقمی، ج۲، ص۳۱۱

  • ۱ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • يكشنبه ۱۰ ارديبهشت ۹۶

    فضائـل امام حسـین علیـــه السلام

    3 روایت شگرف:

    1- نجات فطرس (فرشتة حامِل عَرش)

    روایت:

    روی أنه لما ولد الحسین (علیه السلام) أمر الله تعالى جبرئیل أن یهبط فی ملاء من الملائکة فیهنئ محمدا ، فهبط فمر بجزیرة فیها ملک یقال له فطرس ، بعثه الله فی شئ فأبطأ فکسر جناحه فألقاه فی تلک الجزیرة ، فعبد الله سبعمائة عام ، فقال فطرس لجبرئیل : إلى أین؟ فقال : إلى محمد ، قال : احملنی معک لعله یدعو لی.

    فلما دخل جبرئیل وأخبر محمدا بحال فطرس ، قال له النبی : قل یتمسح بهذا المولود ، فتمسح فطرس بمهد الحسین (علیه السلام) ، فأعاد الله علیه فی الحال جناحه ثم ارتفع مع جبرئیل إلى السماء.

    ترجمه:

    هنگامی که امام حسین (علیه السلام) متولد شد ، خداوند به جبرئیل فرمانداد با گروه بسیار از فرشتگان به حضور پیامبر (صلّی الله علیه و آله وسلّم) آیند و تبریک بگویند ، جبرئیل در حین فرود از آسمان به زمین فرشته ای به نام «فطرس» را دید در جزیره ای افتاده ، علتش این بوده که خداوند او را مأمور کاری ساخته و او در آن کار ، کندی کرده و در نتیجه به کیفر این تاخیر بالهایش شکسته شدند و گرفتار شده بود ، فطرس به جبرئیل عرض کرد به کجا می روید ؟ جبرئیل گفت : به سوی محمد (صلّی الله علیه و آله وسلّم) فطرس عرض کرد : مرا نیز با خود حمل کن و نزد آن حضرت ببر شاید برایم دعا کند. جبرئیل خواسته او را پذیرفت و با هم همراه فرشتگان دیگر به حضور پیامبر (صلّی الله علیه و آله وسلّم) رسیدند و تبریک گفتند ، جبرئیل ماجرای فطرس را به عرض رساند ، پیامبر (صلّی الله علیه و آله وسلّم) فرمود: «به او بگو پیکرش را به این نوزاد حسین(علیه السلام)بمالد» فطرس همین کار را کرد و همان دَم ، خداوند فطرس را تندرست کرده به حال اول برگرداند ، سپس فطرس همراه جبرئیل به سوی آسمان پر گشود .[1]

    2- کشتی حضرت نوح(علیه السلام)در کربلا

    روایت

    وروی أن نوحا لما رکب فی السفینة طافت به جمیع الدنیا فلما مرت بکربلا أخذته الارض ، وخاف نوح الغرق فدعا ربه وقال : إلهی طفت جمیع الدنیا وما أصابنی فزع مثل ما أصابنی فی هذه الارض فنزل جبرئیل وقال : یا نوح فی هذا الموضع یقتل الحسین سبط محمد خاتم الانبیاء ، وإبن خاتم الاوصیاء فقال : ومن القاتل له یا جبرئیل؟ قال: قاتله لعین أهل سبع سماوات وسبع أرضین ، فلعنه نوح أربع مرات فسارت السفینة حتى بلغت الجودی واستقرت علیه.

    ترجمه

    در طوفان جهانی حضرت نوح(علیه السلام)کشتی نوح در همه زمین ( که به صورت دریا درآمده بود ) گشت تا رسید به سرزمین کربلا ، نوح احساس کرد کشتی در مانده و زمین آن را می کشد و به گمان غرق کشتی ترسید ، جریان را به خدا عرض کرد ، جبرئیل بر او نازل شد و گفت : در این سرزمین حسین(علیه السلام)سبط محمد خاتم پیامبران (صلّی الله علیه و آله وسلّم) و فرزند علی خاتم اوصیاء(علیه السلام)را می کشند . نوح عرض کرد : قاتل او کیست ؟ جبرئیل گفت : قاتل او کسی است که اهل هفت آسمان و زمین او را لعنت می کنند ، حضرت نوح(علیه السلام) چهار بار ، قاتل امام حسین (علیه السلام) را لعنت کرد ، آنگاه کشتی به حرکت در آمد ، سر انجام در کوه جُودی ( در ناحیه شام ) مستقر شد .[2]

    3- نورانیت چهره امام حسین (علیه السلام)

    روایت:

    روی فی بعض الکتب المعتبرة عن الطبری : عن طاووس الیمانی أن الحسین بن علی (علیه السلام) کان إذا جلس فی المکان المظلم یهتدی إلیه الناس ببیاض جبینه ونحره ، فان رسول الله (صلّی الله علیه و آله وسلّم) کان کثیرا ما یقبل جبینه ونحره ، وإن جبرئیل (علیه السلام) نزل یوما فوجد الزهراء نائمة ، والحسین فی مهده یبکی ، فجعل یناغیه ویسلیه حتى استیقظت ، فسمعت صوت من یناغیه فالتفتت فلم تر أحدا فأخبرها النبی (صلّی الله علیه و آله وسلّم) أنه کان جبرئیل (علیه السلام).

    ترجمه:

    طاووس یمانی نقل می کند : وقتی که امام حسین (ع) در مکان تاریکی می نشست ، مردم به وسیله شعاع پیشانی و گلویش ، او را می دیدند چرا که رسول خدا (ص) بسیاری از اوقات پیشانی و گلوی او را می بوسید .[3]

     

     و آخر دعوانا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِین



    [1] - نام کتاب : بحارالأنوار - ط دارالاحیاء التراث نویسنده : العلامة المجلسی    جلد : 44  صفحه : 182

    [2] - نام کتاب : بحارالأنوار - ط دارالاحیاء التراث نویسنده : العلامة المجلسی    جلد : 44  صفحه : 243

    [3] - نام کتاب : بحارالأنوار - ط دارالاحیاء التراث نویسنده : العلامة المجلسی    جلد : 44  صفحه : 187

  • ۱ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • أبـونور
    • شنبه ۹ ارديبهشت ۹۶