مجموعه فرهنگی {الصـادقـِین} علیهم السلام

یا أَیُّها الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقوا اللّه وَ کُونُوا مَعَ الصّادقین (ترجمه: اى کسانى که ایمان آورده‌اید! از خدا بپرهیزید و با صادقان باشید) توبة/١١٩

مجموعه فرهنگی {الصـادقـِین} علیهم السلام

یا أَیُّها الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقوا اللّه وَ کُونُوا مَعَ الصّادقین (ترجمه: اى کسانى که ایمان آورده‌اید! از خدا بپرهیزید و با صادقان باشید) توبة/١١٩

مجموعه فرهنگی {الصـادقـِین} علیهم السلام

بُرَید گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره قول خدای عزوجل که می‌فرماید «‌اتَّقُوا اللَّهَ وَ کونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ‌» پرسیدم؟
حضرت فرمودند: « مقصود ماییم » .
مرحوم کلینی/اصول کافی ج 1/ص 208

۹ مطلب در شهریور ۱۳۹۷ ثبت شده است

بـَکّائـون [گریه کنندگان بسیار] چه کسانی هستند ؟! ... 

🔹قَالَ الصادِقُ علیه السلام :

« البَکَّاؤنُ خَمسَةٌ: آدم ، ویعقوب ، ویوسف وفاطمة بنت محمد (صلّی الله علیه و آله) ، وعلی بن الحسین (علیهما السلام) :

فأما آدم(علی نبینا و آله و علیه السلام): فبکى على الجنة حتى صار فی خدیة أمثال الاودیة ، وأما یعقوب(علی نبینا و آله و علیه السلام):

فبکى على یوسف حتى ذهب بصره وحتى قیل له : « قَالُوا تَاللَّـهِ تَفْتَأُ تَذْکُرُ یُوسُفَ حَتَّىٰ تَکُونَ حَرَضًا أَوْ تَکُونَ مِنَ الْهَالِکِینَ » [سوره یوسف/85] وأما یوسف(علی نبینا و آله و علیه السلام):

فبکى على یعقوب حتى تأذی به أهل السجن فقالوا له : إما أن تبکی باللیل وتسکت بالنهار وإما أن تبکی بالنهار وتسکت باللیل ، فصالحهم على واحدة منهما ، وأما فاطمة(علیها السلام):

فبکت على رسول الله (صلّی الله علیه و آله) حتى تأذی به أهل المدینة فقالوا لها : قد آذیتینا بکثرة بکائک ، فکانت تخرج إلى مقابر الشهداء فتبکی حتى تقضی حاجتها ثم تنصرف، وأما علی بن الحسین (علیهما السلام) :

فبکى على الحسین (علیه السلام) عشرین سنة أو أربعین سنة ، ما وضع بین یدیه طعام إلا بکى ، حتى قال له مولى له : جعلت فداک یا ابن رسول الله إنی أخاف علیک أن تکون من الهالکین!

قال(علیه السلام): إنما أشکو بثی وحزنی إلى الله وأعلم من الله ما لا تعلمون ، إنی لم أذکر مصرع بنی فاطمة إلا خنقتنی لذلک عبرة.»

🔻 امام صادق علیه السلام فرمودند :

گریه کنندگان بسیار 5 نفر هستند:

حضرت آدم(علی نبینا و آله و علیه السلام) ، حضرت یعقوب(علی نبینا و آله و علیه السلام) ، حضرت یوسف(علی نبینا و آله و علیه السلام) ، حضرت فاطمه الزهراء (سلام الله علیها) ، (علیهما السلام) ،

اما گریه کردن حضرت آدم(علی نبینا و آله و علیه السلام): آنقدر بر بهشت گریه کرد تا اثر گریه بر گونه های او ماند،

اما گریه کردن حضرت یعقوب(علی نبینا و آله و علیه السلام): بر فـِراق یوسف ، چنان گریه نمود که بینایی خود را از دست داد و پسرانش به او گفتند : به خدا سوگند که بوسف را اینقدر یاد میکنی با گریه کردن که بیمار میشوی یا هلاک میشوی .

اما گریه کردن حضرت یوسف(علی نبینا و آله و علیه السلام): چنان گریه کرد بر حضرت یعقوب که اهل زندان را اذیت نمود و به او گفتند: یا روز گریه کن و شب سکوت اختیار نما و یا شب گریه کن و روز را ساکت باش، و بر یکی از این دو راه با آنان مصالحه کرد ،

اما گریه حضرت زهرا (سلام الله علیها): چنان بر فراق پیغمبر اکرم(صلّی الله علیه و آله) گریه میکردند که مردم شهر طاقت نیاوردند و به ایشان گفتند:

ما آزار میکشیم از گریه تو ، پس حضرت از شهر خارج میشدند و نزد قبور شهداء می آمدند و پس از گریه بسیار باز میگشتند به شهر،

اما گریه حضرت زین العابدین (علیه السلام): بیست سال یا چهل سال بر پدر بزرگوارشان حسین بن علی (علیهما السلام) گریه کردند که هرگاه غذا برای حضرت می آوردند گریه می نمود و یکی ا غلامان ایشان به حضرت چنین گفت :

جانم به فدایتان : میترسم که جان بدهید !

حضرت چنین فرمود :

همانا شکایت و حزنم را به درگاه خداوند میبرم و خدارا چنان میدانم که شما نمیدانید و من هرگاه یاد مقتل شهیدان خاندان فاطمه می افتم اشک و گریه خفه ام میکند .

بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث نویسنده : العلامة المجلسی    جلد : 43  صفحه : 155

http://yon.ir/uNi1o

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۳۰ شهریور ۹۷ ، ۲۱:۱۸
أبـونور

خولی لعنه الله و سر مبارک سید الشهداء علیه السلام

[خولی بن یزید اصبحی ایادی دارمی(کشته شده در ۶۶ ق)، از لشکریان عمر بن سعد در واقعه کربلا است که روز عاشورا در شهادت امام حسین(صلوات الله و سلامه علیه)، عثمان بن علی(علیه السلام) و جعفر بن علی(علیه السلام) نقش داشت. پس از شهادت امام حسین(علیه السلام) به دستور عمر بن سعد، به همراه حمید بن مسلم ازدی سر امام حسین(علیه السلام) را نزد ابن زیاد بردند، اما چون شبانگاه قصر بسته بود، خولی آن را با خود به منزل برد که این امر اعتراض همسرش را در پی داشت.

* جنایات او در روز عاشوراء:

1) خولی در واقعه کربلا از سپاهیان عمر بن سعد بود که شهادت عثمان بن علی(علیه السلام) را به او نسبت داده‌اند:

قتل عُثْمَان بن عَلِیّ بن أَبِی طَالِبٍ- وأمه أم البنین أَیْضًا- رماه خولی بن یَزِیدَ بسهم فقتله

تاریخ الطبری تاریخ الرسل والملوک وصله تاریخ الطبری نویسنده : الطبری، ابن جریر  جلد : 5  صفحه : 468

http://yon.ir/AJnwz

 _______________

2) او روز عاشورا تیری به سمت عثمان بن علی(علیه السلام) انداخت، سپس مردی از بنی دارم او را به شهادت رساندد:

وقتل عُثْمَان بْن علی أَیْضًا، رماه خولى بْن یزید بسهم ثُمَّ شد عَلَیْهِ رجل من بنی أبان بْن دارم فقتله

انساب الاشراف للبلاذری نویسنده : البلاذری  جلد : 3  صفحه : 201

http://yon.ir/DFLWd

 _______________

3) او تیر دیگری به سمت جعفر بن علی (علیه السلام) پرتاب کرد که به شقیقه یا چشم او اصابت کرد. برخی منابع شهادت جعفر بن علی (علیه السلام) را نیز به او نسبت داده‌اند:

وقال نصر بن مزاحم: حدّثنی عمرو بن شمر، عن جابر، عن أبی جعفر محمد بن علی: أن خولی بن یزید الأصبحی-لعنه اللّه-قتل جعفر بن علی

مقاتل الطالبیین نویسنده : ابو الفرج الإصفهانی  جلد : 1  صفحه : 88

http://yon.ir/E3Z5Q

بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث نویسنده : العلامة المجلسی    جلد : 45  صفحه : 39

http://yon.ir/I97Jg

_______________ 

4) خولی، در شهادت امام حسین(ع) نیز نقش داشت ، او به تحریک شمر بن ذی الجوشن و یا سنان، خواست سر او را از تن جدا کند، اما لرزشی بر دست و پایش افتاد و نتوانست چنین کند. سنان خود سر حسین(ع) را برید و آن را به خولی داد:

فجعل لا یدنوأحد من الحسین (علیه السّلام) ، إلاّ شدّ علیه سنان بن أنس مخافة أنْ یغلب على رأس [الحسین (علیه السّلام) حتّى] نزل إلیه ، فذبحه واحتزّ رأسه ودفعه إلى خوْلیّ بن یزید [الأصبحی]

وقعة الطّف نویسنده : أبو مخنف الازدیی جلد : 1  صفحه : 255

http://yon.ir/jmG5Z

_______________

5) برخی از منابع ، بریدن سر سیدالشهداء علیه السلام را به او نسبت میدهند :

بل الذی قتله رجل من مذحج. وقیل: بل قتله شمر بن ذی الجوشن، وکان أبرص، وأجهز علیه خولی بن یزید الأصبحی من حمیر، جز رأسه وأتى به عبید الله بن زیاد وقال:

و أَوقَر رِکابِی فِضةً وَ ذَهبًا ... إنِّی  قَتَلتُ المَلِکَ المُحَجَّبا

قَتَلتُ خَیرَ الناسِ أُمًا وأبًا ... وَ خَیرُهُم إذ یَنسِبُونَ َنسَبَا

الاستیعاب فی معرفه الاصحاب نویسنده : ابن عبد البر  جلد : 1  صفحه : 393

http://yon.ir/BAWQg

_______________

* پس از عاشورا

خولی، از حاملان سرهای شهدای کربلا به سمت ابن زیاد بود؛ عمر بن سعد سر حسین بن علی(علیهما السلام) را به خولی و حمید بن مسلم سپرد تا به کوفه و نزد عبیدالله ببرند. خولی شبانگاه به کوفه رسید و چون قصر بسته بود، سر را به خانه برد و آن را زیر تشتی قرار داد.

  وسرّح برأس [الإمام (علیه السّلام)] من یومه ذلک مع خوْلیّ بن یزید إلى عبید الله بن زیاد ، فأقبل خوْلیّ دار القصر فوجد باب القصر مغلقاً ، فأتى منزله فوضعه تحت إجانة فی منزله

http://yon.ir/Kz5NB

 

و به همسرش گفت:

«من برای تو چیزی آورده‌ام که همیشه، بی‌نیار خواهیم بود. این سر حسین است که در خانه تو است».

قال : جئتک بغنى الدّهر ، هذا رأس الحسین (ع) معکِ فی الدار

همسرش گفت: وای بر تو مردم سیم و زر آورده‌اند و تو سر فرزند رسول الله(ص) را آوردی. بخدا سوگند هرگز سر من با سر تو در یک خانه جمع نخواهد شد

فقلت : ویلک! جاء النّاس بالذهب والفضة وجئت برأس ابن رسول الله (صلّى الله علیه [وآله]) ، لا والله ، لا یجمع رأسی ورأسک بیت أبداً

http://yon.ir/6YBJ5

وقعة الطّف نویسنده : أبو مخنف الازدیی جلد : 1  صفحه : 258 

_______________

* مــرگ


مختار، ابوعمره را به همراه معاذ بن هانی کندی و معبد بن سلمه حضرمی به سراغ خولی فرستاد.  خولی در چاه مستراح خانه‌اش پنهان شد. ماموران مختار از همسر خولی محل اختفای او را جویا شدند و وی که از خولی دل خوشی نداشت به مخفیگاه وی اشاره کرد. یاران مختار او را بیرون کشیدند و به نزد مختار بردند. به دستور مختار، او را نزدیک خانه‌اش به قتل رسانند و جسدش را سوزانند، که جز خاکستر از آن چیزی باقی نماند:

ثم أرسل إلى خولی بن یزید الأصبحی وهو صاحب رأس الحسین فاختفى فی مخرجه فدخل أصحاب المختار یفتشون علیه فخرجت امرأته واسمها العیوف بنت مالک وکانت تعادیه منذ جاء برأس الحسین فقالت لهم ما تریدون فقالوا لها أین زوجک قالت لا أدری وأشارت بیدها إلى المخرج فدخلوا فوجدوه وعلى رأسه قوصرة فأخرجوه وقتلوه إلى جانب أهله وأحرقوه بالنار.

الکامل فی التاریخ - ط دار صادر نویسنده : ابن الأثیر، عزالدین   جلد : 4  صفحه : 240 

http://yon.ir/J2N8b

اللهم العن قتلة الحســین

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ شهریور ۹۷ ، ۲۲:۱۹
أبـونور

 ◾️ حدیث : حضرت سیدالشهداء تو را می بیند و برایت دعا میکند ◾️

💠 عن محمد بن مسلم قال : سَمِعتُ أبَا عَبدِالله (علیه السلام) یقول :

إِنَّ الحسینَ بنِ عَلِیِّ عِندَ رَبِّه عَزَّوَجَلَّ یَنظُرُ إِلَى مَوضِعِ مُعَسکَرِهِ وَمَن حله مِنَ الشُّهَداءِ مَعَه ، وَیَنظُرُ إِلَى زُوَّارِه ، وَ هُوَ أَعرَفُ بِهِم و بِأسمَائِهم وأسماءِ آبَائِهم وَ بِدَرَجاتِهم وَ مَنزِلَتِهم عِندَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ مِن أحَدِکُم بِوَلدِه وإنَّه لَیَرى مَن یُبکِیَه فَیَستَغفِرُ لَه ویَسألُ آباءه : أن یَستَغفِروا لَه ، ویقول : لو یَعلمُ زائری ما أعَدَّ الله لَه لَکان فَرَحُهُ أکثر مِن جَزَعِه ، وإن زائره لینقلب وما علیه من ذَنبٍ.

[محمد بن مسلم از یاران امام صادق (علیه السلام) میگوید: شنیدم که صادق آل محمد (علیه السلام) چنین می فرمود:

همانا حسین بن علی (علیهما السلام) نزد پروردگارش نگاه میکند به محل سپاهش و کسانی که همراه ایشان بشهادت رسیده اند ، و نگاهی دیگر دارند به زائرانش و حضرت سیدالشهداء به نام تک تک زائرانش و نام پدرانشان و درجات و جایگاهشان نزد خدای بزرگ و بلند مرتبه از شناخت یک پدر به فرزندش ، امام (علیه السلام) به زائرانش چنین شناختی دارد و آنان را می شناسد ، و حضرت گریه کنانش را می بیند و برای آنان استغفار و طلب مغفرت میکند و از پدران بزرگوارش -رسول الله (صلّی الله علیه و آله) و أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- درخواست میکند که برای گریه کنان و زائرانش طلب مغفرت کنند ، و خود حضرت سیدالشهداء چنین می فرماید :

اگر زائر من میدانست که خداوند چه چیزی را برای او فراهم کرده است ، هرلحظه خوشی و سرور او بیشتر از جزع و بی تابی او می شد.

بعد امام صادق (علیه السلام) چنین فرمود:

زائر حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) بر میگردد و هیچگونه گناهی نخواهد داشت.

__________________________

📚 نام کتاب : الأمالی - ط: دارالثقافة  ، نویسنده: الشیخ الطوسی ، صفحه : 55

__________________________

🔗 لینک کتاب:

http://yon.ir/CO0qn

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ شهریور ۹۷ ، ۱۹:۱۴
أبـونور

 ◾️ حدیث : ثواب زیارت سیدالشهداء در نزد ضریحشان روز عاشوراء ◾️

💠 قَالَ علیه السلام :

مَنْ زَارَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) یَوْمَ عَاشُورَاءَ مِنَ الْمُحَرَّمِ- حَتَّى یَظَلَّ عِنْدَهُ بَاکِیاً لَقِیَ اللَّهَ تَعَالَى یَوْمَ الْقِیَامَةِ بِثَوَابِ أَلْفَیْ [أَلْفِ] أَلْفِ حِجَّةٍ وَ أَلْفَیْ [أَلْفِ] أَلْفِ عُمْرَةٍ-وَ أَلْفَیْ أَلْفِ غَزْوَةٍ وَ ثَوَابُ کُلِّ حِجَّةٍ وَ عُمْرَةٍ وَ غَزْوَةٍ کَثَوَابِ مَنْ حَجَّ وَ اعْتَمَرَ وَ غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلّی الله علیه وآله) وَ مَعَ الْأَئِمَّةِ الرَّاشِدِینَ (صلوات الله علیهم أجمعین )

[هرکس امام حسین علیه السلام را در روز عاشوراء در حرمشان زیارت کند و گریان باشد خداوند را روز قیامت چنین زیارت میکند که در پروند اعمالش ثواب هزار هزار حج واجب و هزار هزار عمرة و هزار هزار شرکت در غزوات نوشته شده است که همه این ثواب ها را همراه با رسول الله (صلّی الله علیه وآله) و أئمه(صلوات الله علیهم أجمعین ) بجا آورده است]

قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ :

فَمَا لِمَنْ کَانَ فِی بُعْدِ الْبِلَادِ وَ أَقَاصِیهَا وَ لَمْ یُمْکِنْهُ الْمَصِیرُ [الْمَسِیرُ] إِلَیْهِ فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ؟

[روای میگوید، گفتم : بفدایتان بشوم ، اگر کسی در روز عاشوراء در شهر های دور و مکان هایی که نمیتوانست به زیارت قبر آن حضرت برود چه کند ؟]

💠 قَالَ علیه السلام :

إِذَاکَانَ ذَلِکَ الْیَوْمُ بَرَزَ إِلَى الصَّحْرَاءِ أَوْ صَعِدَ سَطْحاً مُرْتَفِعاً فِی دَارِهِ وَ أَوْمَأَ إِلَیْهِ بِالسَّلَامِ وَ اجْتَهَدَ عَلَى قَاتِلِهِ بِالدُّعَاءِ وَ صَلَّى بَعْدَهُ رَکْعَتَیْنِ یَفْعَلُ ذَلِکَ فِی صَدْرِ النَّهَارِ قَبْلَ الزَّوَالِ ثُمَّ لْیَنْدُبِ الْحُسَیْنَ (ع) وَ یَبْکِیهِ وَ یَأْمُرُ مَنْ فِی دَارِهِ بِالْبُکَاءِ عَلَیْهِ وَ یُقِیمُ فِی دَارِهِ مُصِیبَتَهُ بِإِظْهَارِ الْجَزَعِ عَلَیْهِ وَ یَتَلَاقَوْنَ بِالْبُکَاءِ بَعْضُهُمْ بَعْضاً فِی الْبُیُوتِ وَ لْیُعَزِّ بَعْضُهُمْ بَعْضاً بِمُصَابِ الْحُسَیْنِ (ع) فَأَنَا ضَامِنٌ لَهُمْ إِذَا فَعَلُوا ذَلِکَ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ جَمِیعَ هَذَا الثَّوَابِ

[اگر روز عاشوراء فرا رسید، 1) به بیابانی برود یا اینکه بر بالای بام خانه ی خود برود و اشاره کند به سوی آن حضرت و سلام بدهد، و 2) بر لعن ودعا  و نفرین بر قاتلان آن حضرت تمام تلاش و جُهد خودش را بگذارد ، 3) بعد از سلام بر حضرتش و لعن قاتلانش ، دو رکعت نماز بخواند -این دستورات را در وسط روز و قبل از ظهر انجام دهد- 4) ندبه و گریه کند بر آن حضرت 5) أهل خانه خود را أمر به گریه بر آن حضرت کند 6) اقامه عزاء و مصیبت آن حضرت در خانه اش انجام دهد 7) جزع کند بر آن حضرت و با چهره هایی گریان در آن خانه یکدیگر را ببینند 8) تعزیت بدهند یکدیگر را در مصیبت سیدالشهداء و اهل بیتش ، هرکس چنین انجام دهد ، من ضامن هستم که تمام ثوابهای زیارت از نزدیک را خداوند به او بدهد]

قَالَ قُلْتُ :

فَکَیْفَ یُعَزِّی بَعْضُهُمْ بَعْضاً؟

[روای میگوید، گفتم : چگونه یکدیگر را تعزیت بگویند ؟]

💠 قَالَ علیه السلام :

یَقُولُونَ: عَظَّمَ اللَّهُ أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَیْنِ (علیه السلام) وَ جَعَلَنَا وَ إِیَّاکُمْ مِنَ الطَّالِبِینَ بِثَأْرِهِ مَعَ وَلِیِّهِ الْإِمَامِ الْمَهْدِیِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ (صلوات الله علیهم أجمعین)

[چنین میگویند: خدا بزرگ دارد أجر ما را در مصیبت سیدالشهداء حسین بن علی (علیه السلام) و قرار بدهد ما و شما را از کسانی که بهمراه امام مهدی از خاندان پیغمبر (صلوات الله علیهم أجمعین)، انتقام خون آن حضرت را میگیرند]

📚 نام کتاب : کامِلُ الزیارات  ، نویسنده: إبن قولویه القمی ، صفحه : 175

🔗 لینک کتاب:

http://yon.ir/asR0W

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۸ شهریور ۹۷ ، ۱۵:۵۳
أبـونور

عن أبان بن تغلب ، عن أبی عبدالله علیه السلام قال :

نَفَسُ المَهمُومِ لِظٌلمِنَا تَسبِیحٌ ،وَ هَمَّهُ لَنَا عِبَادَةٌ وَ کِتمَانُ سِرِّنَا جِهادٌ فِی سَبِیل اللهِ.

ثم قال أبوعبدالله علیه السلام : یجب أن یکتب هذا الحدیث بالذهب.

📚 نام کتاب : بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث نویسنده : العلامة المجلسی    جلد : 44  صفحه : 278

🔗 #لینک_کتاب

http://yon.ir/gd92r

*ترجمه و شرح*

أبان بن تغلب -از بزرگترین یاران امام صادق علیه السلام- نقل میکند که شِیخُ الاَئِمه صادق آل محمد علیه السلام چنین فرمود:

1) شخصی که بخاطر ظلمی که بر ما روا داشته اند غمگین و اندوهناک باشد ، نفس کشیدن او تسبیح خداوند است.

2) و این غم او بجهت ما ، عبادت خداوند است.

3) و کتمان و پوشاندن رازهای ما -خصائص اهل بیت علیهم السلام و فضائل و مناقب خاصّ آنان - جهاد در راه خدا بحساب می آید.

همانگونه که در میان ما رایج است که اگر : شخصی کلامی را بگوید که بسیار عالی و جالب باشد به اصطلاح به او میگوئیم [حرف تو را باید با طلا نوشت] بجهت اهمیت و بلند بودن کلامش ؛ امام علیه السلام نیز چنین فرمود که باید این کلام من که برایتان گفته شد ، با طلا نگاشته شود و بر آن مراقبت بشود.

وَ آخِرُ دَعوَانَا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِین

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ شهریور ۹۷ ، ۰۰:۰۱
أبـونور

قال الرضا علیه السلام:

من تذکر مصابنا وبکى لما ارتکب منا ، کان معنا فی درجتنا یوم القیامة ، ومن ذکر بمصابنا فبکى وأبکى لم تبک عینه یوم تبکی العیون ، ومن جلس مجلسا یحیى فیه أمرنا لم یمت قلبه یوم تموت القلوب.

وجود نازنین آقا علی بن موسی الرضا علیه السلام در این روایت به بزرگترین درجه و مقامی که برای گریه کنندگان بر مصائب اهل بیت علیه السلام و علی الخصوص مصیبت سیدالشهدا علیه السلام متصور است اشاره میکند و چنین میفرماید:

هرکسی که یاد مصیبتهای ما بیافتد و اشک از چشمانش جاری شود بخاطر آنچه که بر ما روا داشتند ، نتیجه گریه و حزن او این خواهد بود که در روز قیامت و جهان آخرت «هم درجه و در جایگاه ما خواهد بود»،

* توجه شود : بهشت دارای هفت طبقه است که همه روایات ورود به بهشت را برای گریهکن ابی عبدالله علیه السلام واجب بیان میکنند اما در کدام مرتبه باشد را اشاره نمیکنند لکن این روایت درجه گریه کنندگان مصیبت اهل بیت علیهم السلام را بیان میکند که همراه مولای خودشان سیدالشهداء علیه السلام هستند*

و در ادامه آقاجانمان امام رضا علیه السلام چنین میفرمایند:

هرکس که در ذکر مصبت ما گریه کند و یا اشک مؤمنی را جاری کند ، پاداشش این است که چشمانش گریان نخواهد بود در روزی که همه چشمها گریان هستند و هرکس در مجلسی حضور پیدا کند که سخنان و دستورات ما احیاء و زنده میشود و بیان میگردد ، خداوند دِل او را نمیراند در روزی که همه دلها می میرند.

نام کتاب : بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث نویسنده : العلامة المجلسی    جلد : 44  صفحه : 278

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ شهریور ۹۷ ، ۱۲:۴۹
أبـونور

حَدَّثَنِی أَبِی (رحمه الله) عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَةَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) فَکَانَ الْمُتَکَلِّمُ یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً وَ ذَکَرَ حَدِیثاً طَوِیلًا یَقُولُ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (ع) :

إِنَّ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) لَمَّا مَضَى بَکَتْ عَلَیْهِ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرَضُونَ السَّبْعُ وَ مَا فِیهِنَّ وَ مَا بَیْنَهُنَّ وَ مَا یَنْقَلِبُ فِی الْجَنَّةِ وَ النَّارِ مِنْ خَلْقِ رَبِّنَا وَ مَا یُرَى وَ مَا لَا یُرَى وَ بَکَى عَلَى أَبِی عَبْدِ اللَّهِ إِلَّا ثَلَاثَةَ أَشْیَاءَ لَمْ تَبْکِ عَلَیْهِ ،

قُلْتُ : جُعِلْتُ فِدَاکَ مَا هَذِهِ الثَّلَاثَةُ أَشْیَاءَ ؟

قَالَ : لَمْ تَبْکِ عَلَیْهِ الْبَصْرَةُ وَ لَا دِمَشْقُ وَ لَا آلُ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَ ذَکَرَ الْحَدِیثَ.

مرحوم ابن قولویه در کامل الزیارات نقل میکند :

حسین بن ثویر میگوید : من و یونس بن ظبیان و مفضل بن عمر و أبوسلمه السراج -همه این 4 نفر از بزرگان شیعه و اصحاب امام صادق علیه السلام هستند- در محضر امام صادق علیه السلام نشسته بودیم که یونس بن ظبیان که از لحاظ سن و سال از ما بزرگتر بود در حال سخن گفتن بودن و حدیث طولانی ای نقل میکرد ، بعد از کلام یونس، امام صادق علیه السلام چنین فرمود :

همانا وقتی که أباعبدالله -حسین بن علی علیهما السلام- بشهادت رسید بر ایشان گریه کردند : 1) آسمانهای هفتگانه و 2) هفت زمین و 3)هر آنچه که در این آسمانها و زمین ها بود و 4) آنچه که در ما بین آنان قرار گرفته بود، و 5) آنچه که در بهشت و جنهم از مخلوقات خداوند دگرگون میشوند، و 6) آنچه که دیده میشوند، و 7) آنچه که به چشم دیده نمیشوند همه بر مصیبت اباعبدالله الحسین علیه السلام گریه کردند مگر سه چیز که گریه نکردند بر آن حضرت،

حسین بن ثویر میگوید: عرض کردم : بفدایتان شوم آن سه چیز، چه هستند؟

امام صادق علیه السلام چنین فرمود : گریه نکردند بر آن حضرت، بصره و دمشق و خاندان عثمان بن عفان «پیروان و اتباع خلیفه سوم» .

نام کتاب : کامل الزیارات نویسنده : ابن قولویه القمی   صفحه : 80

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۸ شهریور ۹۷ ، ۲۱:۱۶
أبـونور

ارزش کاری که بخاطر محبت أمیرالمؤمنین علیه السلام باشد

عن النبی صلّی الله علیه و آله قال:

پیغمبراکرم صلّی الله علیه و آله فرموند:

إن الله یبعث یوم القیامة أقواما یمتلئ من جهة السیئات موازینهم فیقال لهم:

همانا خداوند روز قیامت را برمی گزیند که کـَفِّه ی سیئات و بدی هایشان پُر شده است و به آنها میگوید:

 

هذه السیئات فأین الحسنات؟ وإلا فقد عصیتم!

این که در مقابلتان است قسمت سیئات اعمالتان هست، پس قسمت اعمال نیک شما کجاست؟ اگر عمل خیر و نیکی نداشته باشید پس قطعا عصیان کرده اید.

فیقولون: یا ربنا ما نعرف لنا حسنات، فإذا النداء من قبل الله عزوجل:

پس آن بندگان پاسخ میدهند: ای پروردگار ما، برای خودمان اعمال نیک و خیری نمیشناسیم ؛ در این هنگام - زمان نا امیدی آن بندگان- پس ندائی از سوی خداوند بلندمرتبه میرسد:

لئن لم تعرفوا لانفسکم عبادی حسنات فإنی أعرفها لکم واوفرها علیکم ،ثم یأتی بصحیفة صغیرة یطرحها فی کفة حسناتهم فترجح بسیئاتهم بأکثر مما بین السماء والارض ؛ فیقال لاحدهم:

«اگر برای خودتان ای بندگانم اعمال خیری سراغ ندارید ، پس همانا من برای شما اعمال خیر سراغ دارم و این اعمال را برشما فراوان میکنم» ، سپس کتابی کوچک -کنایه از: نامه ی اعمال- می آورند و در قسمتی که حسنات و اعمال خیر سنجیده میشوند قرار میدهند، پس کفه ی خوبی ها بر قسمت بدی ها سنگینی میکند و فاصله ای بیشتر از فاصله بین آسمان و زمین به نفع قسمت حسنات ایجاد میشود.

خذ بید أبیک وامک وإخوانک وأخواتک وخاصتک وقراباتک وأخدامک ومعارفک فأدخلهم الجنة، فیقول أهل المحشر:

و به هریک از آن بندگان گفته میشود:

دست پدر و مادر و برادران و خواهران و افراد خاص و نزدیکان و کارگران و کسانی را که میشناسی ، بگیر و آنهارا به همراه خودت وارد بهشت کن، پس حاضران در محشر میگویند:

یا رب أما الذنوب فقد عرفناها ، فماذا کانت حسناتهم؟ فیقول الله عزوجل:

خدایا گناهان را که میشناسیم، أما این خوبی آنها چه بود؟ پس خداوند پاسخ میدهد:

یا عبادی مشى أحدهم ببقیة دین لاخیه إلى أخیه فقال : خذها فإنی احبک بحبک علی بن أبی طالب ، فقال له الآخر : قد ترکتها لک بحبک علیا ولک من مالی ما شئت

ای بندگانم هرکس از شماکه برای پرداخت مابقی بدهی و قرضی که به گردنش مانده از برادرش برود و بگوید: این بدهی من را بگیر پس همانا من تو را دوست دارم بواسطه محتبی که به علی بن أبی طالب علیه السلام دارم، و آن طلبکار در پاسخ میگوید: من هم این بدهی را به تو بخشیدم بخاطر محبت تو به علی علیه السلام و برای تو از مال من هست هر آنچه که بخواهی.

، فشکر الله تعالى ذلک لهما فحط به خطایاهما وجعل ذلک فی حشو صحیفتهما وموازینهما ، وأوجب لهما ولوالدیهما الجنة.

پس خداوند به پاس قدردانی از این عملکرد و عقیده آنان، خط محو بر روی خطاهای آن دو شخص کشید و این عملکرد آنان را در پرونده اعمال و میزان آنان قرار میدهد و برای آنان و پدر و مادرشان بهشت را واجب میکند.

ثم قال: یا بریدة یدخل النار ببغض عَلِیّ أکثر من حصى الخذف[١] الذی یرمى عند الجمرات ، فإیاک أن تکون منهم.

سپس پیغمبر فرمود: ای بریده داخل در جهنم میشوند افرادی بعلت دشمنی و کینه ای که از علی علیه السلام دارند و تعداد این جهنمیان بیشتر از سنگ هایی است که در جمرات پرتاب میشوند، برحذر باش که از آن افراد جهنمی نباشی .

📚 نام کتاب : بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث نویسنده : العلامة المجلسی    جلد : 7  صفحه : 248

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۴ شهریور ۹۷ ، ۱۵:۳۴
أبـونور
          * دامن مهتاب
          * پیام غدیر
          * سند حدیث غدیر
          * غزل مثنوی
          * آیات الغدیر
          * اسرار غدیر
          * الغدیر
          * بیعة الغدیر
          * پیام غدیر
          * چهارده قرن با غدیر
          * حدیث الغدیر
          * حماسه غدیر
          * خطابه غدیر
          * غدیر شناسی
          * غدیر و ولایت
          * علی بود
          * جام الست
          * کیست مولا
          * برکه خورشید
          * پیشوای راستین
          * نور محمد
          * تجلی حق
          * شاهد غدیر
          * غوغا در غدیر
          * مظهر توحید
          * مولای عشق
          * نبوت و ولایت
          * غدیر
          * روز پر بها
بر روی هر عنوانی که پسندید" کلیک " نمائید تا وارد شوید.
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ شهریور ۹۷ ، ۲۱:۲۴
أبـونور