عزاداری پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) برای حضرت حمزه (علیه السلام)

 

ابن مسعود صحابی رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در کتاب شرح مسند ابی حنیفه می گوید:


وعن ابن شاذان من حدیث ابن مسعود رضی الله عنه : ما رأینا رسول الله صلى الله علیه وسلم باکیا قط أشد من بکائه على حمزة رضی الله عنه ، وضعه فی القبلة ، ثم وقف على جنازته ، وأنحب حتى نشغ ، أی شهق ، حتى بلغ به لغشی من البکاء یقول : یا حمزة یا عم رسول الله وأسد رسوله : یا حمزة یا فاعل الخیرات ، یا حمزة یا کاشف الکرب ، یا حمزة یا ذاب عن وجه رسول الله صلى الله علیه وسلم ، وکان صلى الله تعالى علیه وسلم إذا صلى على جنازة ....



ما ندیدیم که پیغمبر اکرم صلی الله علیه و اله برای کسی گریه کند، آن چنانکه برای حمزه گریه می‌کرد. وقتی نبی مکرم با جنازه حضرت حمزه علیه السلام مواجه شد: او را طرف قـِبله قرار داد و رو به روی جنازه،  با سوز و آناله کرد، نبی گرامی صلی الله علیه و اله ز شدت گریه و مصیبت افتاد و غش کرد و می‌فرمود: ای عموی رسول خدا صلی الله علیه و اله و شیر رسول خدا صلی الله علیه و اله ، یا حمزه. ای انجام دهنده کارهای خیر ، ای برطرف کننده غم ها ،ای کسی که فدایی رسول خدا صلی الله علیه و اله بودی...

 شرح مسند أبی حنیفة، ج1، ص526 

 

* سوال از وهابیت:

اگر گریه و عزاداری برای اموات شرک است ، پس چرا حضرت رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) برای عمویش عزاداری کرد؟